So you think you are integrated/tolerant?

 

Er was een een studentenhuis met 8 kamers en een gezamelijke keuken en woonkamer.

Op een dag klopte er een Marokkaanse student aan voor een kamer.

De overige studenten vonden dat wel spannend. Een beetje kleur in hun witte studentenhuis is wel ok maar gaat het niet botsen?We moeten Achmed goed de regels uitleggen zodat hij weet hoe hij zich aan ons moet aanpassen.

Maar alle zorgen waren onnodig, Achmed was de ideale gast. Ondanks zijn eigen sleutel bleef hij netjes aanbellen of hij naar binnen mocht. En zorgde altijd dat hij voor donker thuis was om niemand wakker te maken. Achmed was ook in de keuken een aanwinst. Als hij kookte, maakte hij eten voor iedereen. En liet de keuken altijd schoon achter of het nou zijn beurt was of niet. Ook de woonkamer was altijd piekfijn terwijl hij er nauwelijks zat. Hij maakte ook heerlijke munthee voor iedereen. Wel met teveel suiker maar dat is iets wat hij nog kan leren.

Het was heerlijk genieten om tolerant en ruimdenkend te zijn. Er ging een wereld voor zijn huisgenoten open vol heerlijke spijzen en lekkernijen. En een schoon huis.Dus toen het jaar daarop zich nog een exotisch examplaar aandiende, was iedereen meteen enthousiast. ‘ Lange leve de multiculturele samenleving, hoe meer kleur hoe beter!’

Maar met Khalid ging het toch wel heel anders. Khalid hield zich wel aan de regels. Maar als hij kookte dan kookt hij alleen voor zichzelf. En het maakt niet uit hoe vaak de anderen zeiden.’ Wat ruikt het lekker, zeg!’ Ze mochten nooit aanschuiven. Khalid zei gewoon, dank je wel’ en ging verder kokkerelen. Ook hield hij zich netjes aan het schoonmaakrooster en deed niet meer dan verwacht. Hij kwam en ging wanneer het hem uitkwam en gebruikte gewoon de sleutel. Khalid werd een teleurstelling vergeleken met Achmed maar hij deed niks verkeerd. Hij hield zich aan de regels.

Dus toen het jaar daarop nog een allochtoon zich aandiende was de rest inclusief Achmed verre van enthousiast. Maar ze konden hem niet weigeren want hij hoorde via Khalid dat er een kamer vrij was en niemand had zin in gedoe over discriminatie zeker met al die lange tenen van tegenwoordig. Terwijl Merel en Bauke vorig jaar nog in Turkije waren geweest en ze overal gastvrij werden ontvangen. Overal kregen ze thee en baklava in tegenstelling to Khalid die hun nooit iets aanbood.

Nabil was vanaf de eerste dag al een ramp. Als Achmed gezellig voor de groep had gekookt, schoof Nabil schaamteloos aan. Hij vergat zijn sleutel en belde gewoon na een avond stappen om 5 ’s ochtends aan met zijn hele dronken entourage en gingen ze gewoon door met feesten. Hij liet zijn troep gewoon overal rond slingeren en maakte net als de anderen nooit schoon. Hij gedroeg zich als de rest. Hij gedroeg zich als een Nederlander tot grote ergernis van Achmed.

Achmed vond dat Nabil en Khalid de Marokkanen een slechte naam gaven. En was dan ook meer dan bereid om de andere te helpen de twee te verwijderen. Nee, het is geen racisme of discriminatie want Achmed mocht gewoon blijven. En het was Achmed die het voortrouw nam. Achmed vindt het belangerijker dat buitenlanders zich aanpassen aan hun gastland. Achmed kwam hier als kind uit de bergen zonder schoenen. Hij heeft zich kapot gewerkt om zo ver te kunnen komen. Achmed is dankbaar voor de kansen die hij heeft gekregen en wil dat graag bewijzen. Hij stoort zich mateloos aan de ondankbaarheid van Marokkanen die alles net zo vanzelfsprekend nemen als de Nederlanders. Daarnaast heeft een een zware invloed op de tolerantie van de Nederlanders.

Khalid en Nabil zijn hier geboren. Ze hebben nooit op een berg gewoond zonder schoenen…

Wordt vervolgd…

De Wraak Van Achmed

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s