Feminisme 2017

 

 

Wat ik al een hele lange tijd kwijt wilde maar pas kon na ‘het schandaal’

Als ik mijn verhaal twee maanden geleden had verteld, zou ik worden weggezet als een bekrompen gebrainwashte schaap die niet weet hoe de westerse feministische vrouwvriendelijke beschaving in elkaar zit.

De moslimvrouw is nu al 20 jaar onderwerp van gesprek. Maar geen onderdeel van het gesprek.

En hoe bizar is dat eigenlijk om al 20 jaar lang naar een groep witte mannen te moeten kijken en luisteren hoe ze over de moslimvrouw praten en wat zij nodig heeft.

Het ging ook niet om wat de moslimvrouw wil of nodig heeft maar wat de witte man wil.

Want het ging namelijk niet over onderwijs, gezondheidszorg, veiligheid en werkgelegenheid.

Het ging over wat de moslimvrouw nodig heeft om aantrekkelijk te zijn voor de witte man.

Net als de rest van de vrouwen.

De neukbaarheid van de moslimvrouw

Dat is de meetlat van alle vrouwen.

Wat vindt de witte man aantrekkelijk?

Artikelen over Turkse vrouwen die monogamie zat zijn. Saudische vrouwen die naar Libanon gaan om te drinken en te feesten zonder sluier en in minirokken.

En natuurlijk waarom de moslimmeisjes in Nederland hun mooie krullen bedekken met een hoofddoek. Dat is toch niet mooi?

”IK” zegt de witte man, ”vind je leuker zonder hoofddoek.”

En in die twintig jaar heb ik nooit een moslimvrouw horen zeggen, ”maar waarom zou mijn leven gaan over wat jij wilt? Zou mijn leven niet moeten gaan over wat ”IK” wil?”

Ze zullen er natuurlijk wel zijn maar daar geeft de witte man natuurlijk geen podium voor om dat te vertellen.

We krijgen genoeg moslimvrouwen te zien en te horen die vinden dat ze hun persoonlijke keuzes moeten verdedigen tegenover de witte man. Waardoor de witte man zichzelf alleen maar nog belangrijker gaat voelen.

En dat is nou juist het probleem met vrouwen, als puntje bij paaltje komt, willen ze toch wel het liefst aardig gevonden worden. En als het uiterlijk het belangrijkste onderdeel van de vrouw is voor de witte man is dat wat het meest wordt geprofileerd.

We willen tenslotte niet dat men denkt, dat de enige reden waarom je denkt, is omdat je niet mooi kan zijn. Dat niemand je zou ‘doen’. Beelden van ‘geëmpowerde’ vrouwen schreeuwen ons toe:

Ik kan zingen maar ik ben ook sexueel aantrekkelijk

Ik ben journalist maar ik ben ook sexueel aantrekkelijk

Ik ben een succesvolle zakenvrouw maar ik ben ook sexueel aantrekkelijk

Ik heb overgewicht maar ik ben ook sexueel aantrekkelijk.

Ik ben een topatlete maar ben ook sexueel aantrekkelijk.

Ik ben gisteren bevallen maar ik ben vandaag al sexueel aantrekkelijk.

Ik ben een feminist maar het is mijn persoonlijke keuze om me te laten beoordelen om mijn sexuele aantrekkelijkheid.

Ik wil anders zijn dan de rest en laat me niet vertellen wat ik moet doen en profileer mijzelf daarom als sexueel aantrekkelijk.

Ik wil niet bitter, boos of saai overkomen. Ik ben sexueel aantrekkelijk.

Ik ben een sterke slimme vrouw die voor zichzelf denkt en laat me leiden door wat een man sexueel aantrekkelijk vindt.

Er mag dan wel een man op de maan hebben gewandeld en we lopen allemaal rond met een computer op zak waar meer informatie in past dan onze hersenen ooit kunnen bevatten, het verandert niks aan ons oerdriften en mentaliteit. Onze beschaving is nog steeds afhankelijk van gelegenheid. Vroeger bracht je rotte tomaten naar een openbare terechtstelling nu een mobiele telefoon. Je filmt een fatale ongeluk, mishandeling, verkrachting, moord of je zet het zelfs op om het te filmen.

Het enige verschil is wat ik zie, is dat zedeloosheid en sexuele uitbuiting ooit een consequentie was van armoede en kwetsbaarheid. Nu is het een vrijwillige keuze. Nu prostitueren dochters van miljonairs en miljardairs zich vrijwillig. Van alles wat ik had kunnen worden, koos ik voor sex object. Het is zelfs gefeminiseerd. Gingen vrouwen nog de straat op voor stemrechten is nu om respect af te dwingen als sexobject. Oxymoron met nadruk op de moron.

Het probleem is dat niet iedereen meegaat in dezelfde ontwikkeling. Naast de vrijwillige prostitutie van miljoenairsdochters zijn er nog steeds wel degelijk vrouwen die worden uitgebuit omdat ze in een kwetsbare positie zitten. Zij worden letterlijk als objecten gebruikt, verhandeld en afgedankt.

Niet alleen in Verweggistan maar gewoon onder onze eigen neus. En zoals in de textielindustrie, letterlijk een consequentie van onze feministen uit Hollywood, New York, Parijs en Londen.

En hoe kan je een probleem zien als een probleem als het door rijke witte vrouwen wordt gepromoot als emancipatie en bevrijding?

Nou, als de witte rijke vrouwen zelf een probleem hebben! Als ze nu allemaal als slachtoffer uit de kast komen dat het toch niet allemaal vrijwillig was!

En het volk slikt het nog ook. Nu moet ik gaan luisteren naar jankverhalen van miljonairs en miljonairsdochters hoe moeilijk ze het hadden in situaties waar zo ook gewoon van weg hadden kunnen lopen.

Om de ironie compleet te maken, hebben ze een hashtag gejat van vrouwen die in situaties zaten waar ze niet vandaan konden lopen. Vrouwen met slecht betaalde banen in slechte situaties die moesten kiezen tussen uitbuiting of werkeloosheid. Die moesten kiezen tussen uitbuiting en hun kinderen voeden.

Wanneer houden we op met Hollywood ons te laten vertellen wat me moeten denken, voelen en voor wie we empathie moeten hebben?

En als je toch zo graag Hollywood als gids wil nemen, kijk dan naar de film Bordertown. En realiseer je dat dit geen unieke geval is. En wat het aandeel is van de Clintons hier in. De Clintons die werden gesponsord door Harvey Weinstein. Harvey Weinstein die achter Hillary Clinton stond en in zijn opdracht de miljonairs van Hollywood spontaan feministen werden. Die zich als rolmodellen en vertegenwoordigers opwierpen terwijl ze niet eens het lef hadden om voor zichzelf op te komen.

Ik dacht ik zet dat er even bij om de cirkel van ironie compleet te maken.

Wat ook het toppunt van ironie is dat deze rijke witte feministen als het hun uitkomt zoals in de verkiezingscampagne voor Hillary Clinton gebruik willen maken van hun invloed op de massa en als het niet uitkomt ze kunnen werpen op hun persoonlijke keuze over hun lijf. Wanneer ze bijv kritiek krijgen op de invloed dat ze op jonge meiden hebben. Dan wordt dezelfde redenering gehanteerd dat niet zo lang geleden zelfs pedofielen vrij waren om te gebruiken,’ Maar als ze de kinderen dat nou zelf willen dan zijn ze vrij omdat te doen.’

Persoonlijk heb ik voor mezelf de vuistregel als iemand mij verteld wat ik moet doen.

‘What have you done for me lately?’

Het is allemaal leuk en aardig wanneer filmsterren en rijke witte vrouwen met teveel tijd je vertellen dat je gewoon halfnaakt met wildvreemde mannen naar hun hotelkamers mag gaan zonder dat ze iets mogen verwachten. Het punt is dat wanneer je dat doet en die wildvreemde mannen iets verwachten, die rijke witte vrouwen, ondanks teveel tijd, toch niet naar je toe komen om je te redden.

En dat deze rijk witte mensen toch er alles aan doen om zo weinig mogelijk belasting betalen. Belasting wat gebruikt kan worden om meer politie en justitie te betalen. Politie en justitie die vrouwen bescherming als prioriteit kan kiezen.

In de praktijk heb je geen poot om op te staan. En dat zeggen die feministen er niet bij noch gebruiken ze hun miljoenen om daar verandering in te brengen.

En als zou het mogelijk zijn om een verkrachter te vervolgen het trauma van een verkrachting is een wond die je je hele leven meedraagt. Je wordt nooit meer de oude.

Dus je bent ten alle tijde zelf verantwoordelijk voor je veiligheid en het is je taak om daar zelf voor te zorgen en risico’s te vermijden. Problemen komen genoeg op je pad er is absoluut geen reden om die ook nog eens op te zoeken. Het kan je thuis in je eigen bed overkomen, door iemand die zelfs verantwoordelijk is voor je veiligheid, op werk, op school, overal.

En iedereen zal ten eerste altijd de reden bij jou zoeken.

Dus laten we alsjeblieft stoppen met onze oren te hangen naar witte vrouwen met teveel tijd die niet voor zich zelf kunnen opkomen al hangt hun leven er vanaf, laat staan het aantal nullen op hun bankrekening.

Leuk en aardig om de straat op te gaan voor het recht om topless rond te lopen als vrouwen die op hun werk,thuis of zelfs in hun eigen bed worden misbruikt geen enkele bescherming krijgen.

Eis van je politieke vertegenwoordigers bescherming van vrouwen en vervolging bij nalatigheid.

Het is zo makkelijk van politie en justitie om door hun persvoorlichter te laten vertellen dat ze niks kunnen doen omdat slachtoffers geen aangifte durven te doen. Maar hoe vaak lees je of hoor je dat het slachtoffer naar huis is weggestuurd door de politie om verkracht of zelfs vermoord te worden?

En als het aan mij ligt, worden verkrachters en valse aangiften voor verkrachting even hard gestraft. Het is al erg genoeg dat vrouwen niet serieus worden genomen zonder dat rancuneuze heksen het nog erger maken.

Ik zou ook graag een hashtag willen beginnen met #me too. Ik heb ook aangifte gedaan en er is niks mee gebeurd.

Misschien dat dat meer effect heeft op het beleid dan al die aasgieren die nu de me too hype gebruiken om zichzelf te verrijken door ‘problemen aan te kaarten’. Er wordt niks anders gedaan dan problemen aankaarten. Doe iets origineels: oplossingen aankaarten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s