Dawa als blauwdruk voor de onderwerping van de Moslims 2016

met dank aan Marjolein van Pagee

Groepsportret in het Nederlands consulaat in Jeddah. Christiaan Snouck Hurgronje staat achteraan met het witte jasje en de fez op zijn hoofd. In het midden aan tafel de consul Johan Kruyt en daarnaast met de waterpijp Pieter van der Chijs, agent voor de Nederlandsche Stoomvaart Maatschappij ‘Oceaan’. Snouck en Van der Chijs werden vrienden. Albuminedruk van onbekende fotograaf, collectie Universiteitsbibliotheek Leiden. Foto uit besproken boek
bron Brabant Cultureel

Moslims criminaliseren en dehumaniseren is een miljoenenindustrie en daar lusten Islamitische misleiders wel een slokje van

 
Wie niks goeds kan zeggen, kan beter zwijgen. Het is beter een discussie te vermijden dan deze te winnen. Wie zwijgt stemt toe. Dit zijn alle drie islamitische principes waardoor ik vaak met een mond vol tanden sta. Dat ik zwijg, betekent niet dat ik geen weerwoord heb. Dat betekent dat ik geen ruimte of nut zie om mijn antwoord te geven.

Ongeveer twee jaar geleden woonde ik een lezing bij waarin werd verteld hoe wij moslims ons moeten gedragen in Nederland. Er werd geadviseerd onze huidige situatie te vergelijken met de Mekka-periode van de Seerah. Dat is de tijd waarin de profeet leefde, hoe die tijd was is terug te lezen in zijn biografie die na zijn dood opgetekend is. Ik kreeg te horen dat wij moslims niet de strijd moeten aangaan maar aan dawa moeten doen. Dat wil zeggen: niet-moslims eindeloos uitleggen wat Islam is, met engelengeduld het geloof blijven verantwoorden als het onder vuur ligt.

In die twee jaar heb ik in gedachten wel duizenden keren mijn weerwoord gevormd maar nooit echt opgeschreven. Ik doe het nu toch. In de tussentijd heb ik geleerd dat dawa vooral wordt gebruikt om moslims te temmen en apathisch te houden. Dawa als de ideale stopper van elke discussie.

De blauwdruk waar ik op doel komt weliswaar uit Mekka maar niet uit de vroege periode van 610 tot 622 maar uit de jaren 1884 tot 1889. De vergelijking met onze situatie met die van de Mekkaanse periode van de Seerah is niet realistisch. De Mekka-periode duurde maar twaalf jaar terwijl de hele Seerah totaal 22 jaar duurde.

In die 22 jaar hebben moslims zwaar geleden in Mekka, zij verhuisden naar Medina, voerden een guerrillastrijd,  slagvelden, veroverden Mekka weer terug waarna de omvang van het Islamitische Rijk flink werd uitgebreid. [Zie kaart]

Alleen al op basis van tijd is een vergelijking tussen de huidige situatie en de Seerah onverdedigbaar. De islam is niet een nieuwe religie in de wereld, ook niet voor Nederland. Er is veel gepasseerd. Vijftig jaar Islamitische gastarbeiders. 132 jaar geleden schreef de Nederlandse koloniaal Christiaan Snouck Hurgronje zijn blauwdruk voor de onderwerping van moslims in de kolonie ‘Nederlands-Indië’ (het huidige Indonesië). In totaal bezette Nederland 350 jaar lang grote delen van het eilandenrijk Indonesië, het land met de grootste moslimbevolking ter wereld. Ook had Nederland vierhonderd jaar diplomatieke betrekkingen met het Ottomaanse rijk. Hetzelfde geldt voor Marokko. Voor maar liefst 778 jaar was de Islam onderdeel van het Andalusische Rijk. Veertienhonderd jaar Islam als schrik voor het Westen. 

Wat moeten we na veertienhonderd jaar Islam de Nederlander nog vertellen over wat hij niet weet, of vooral, over wat hij niet wil weten?

Terwijl de Nederlander een schrikbeeld heeft over de Islam gebaseerd op de Medina-periode worden moslims door geloofsgenoten apathisch gemaakt met de Mekka-periode onder het mom van dawa.

Verschil tussen moslims toen en de moslims nu

De moslims toen hadden het zwaar omdat ze geloofden in de Enige. Ze waren niet vrij om hun geloof te belijden. De moslims nu lijden omdat ze hun principes hebben verloochend. De moslims nu hebben vrijheid van godsdienst.

De moslims toen waren vogelvrij en ondanks dat ze zwak en in de minderheid waren, boden Quraish-leiders de profeetﷺ geld, vrouwen en zelfs leiderschap aan om hem maar te laten stoppen met dawa. De moslims van nu hebben net zoveel rechten als de niet-moslims en ruilen hun rechten voor acceptatie van de niet-moslims. Sterker nog, ze nemen geld aan van de niet-moslims om de moslims te temmen met verhalen over dawa en sabr (geduldig zijn).

Samenvattend is het nogal tegenstrijdig om aan de ene kant Nederland te vergelijken met Quraish, terwijl je in vrijheid en veiligheid leeft en aan de andere kant je principes verloochent om bij ‘Quraish’ in het gevlei te komen.

Wij zijn niet vogelvrij, we zijn ook niet in staat van oorlog. Onze rechten en vrijheden worden beschermd door de Nederlandse rechtstaat.

De profeet ﷺ heeft zwaar geleden, niet omdat lijden zo nobel is maar eenvoudigweg omdat hij door Allah in die situatie werd geplaatst. Ondanks pijn en verdriet bleef hij vertrouwen in Allah en zwichtte niet voor Quraish. Hij kon en mocht zichzelf niet verdedigen. Hij had zoveel pijn en verdriet dat Allah hem naar de zevende hemel nam om hem hoop te geven en hem te troosten.

Het lijden was geen doel op zich. En zijn verdriet werd nooit gezien als gebrek aan vertrouwen of sabr.

Maar in het dawa verhaal van de radicaliseringsindustrie wordt het Mekka-verhaal gebruikt als ideaal streven voor moslims. Alsof we moeten lijden en onze burgerrechten moeten negeren om ons geloof te bewijzen. Alsof we geen recht van spreken hebben zolang we niet letterlijk worden gemarteld en uitgehongerd.

Deze vorm van dawa heeft meer te maken met Ghandi dan de profeet ﷺ. Ghandi die vrede en vergeving predikte naar de Britten toe, verdedigde tegelijkertijd het kastenstelsel en sprak racistisch over Afrikanen.

Dit soort dawa is meer bedoeld om Henk en Ingrid tegemoet te komen in plaats van om Fatima en Ali ruggengraat te geven.



Voor het juiste bedrag zijn moslims maar al te blij om hun religie te criminaliseren. Wordt beste veel gelachen voor een zogenaamd groot en angstaanjagend probleem. Gaan Henk en Ingrid beter slapen na het zien van Soepsidieprostitutie The Musical?

“We were the most humiliated people on earth and God gave us honour through Islam. If we ever seek honour through anything else, God will humiliate us again.” Umar ibn Al Khatab

Dawa was oorspronkelijk bedoeld om op te roepen tot de aanbidding van Allah als de Enige, of men dat wil accepteren of niet. De geloofsovertuiging “de Islam is de enige weg” is verworden tot willen jullie ons alsjeblieft aardig vinden. De standvastigheid van enkelen staat in schril contrast met de overgrote meerderheid die niet verder komt dan de smeekbede: “dood me alsjeblieft niet, ik ben geen terrorist.” Van “dit is de waarheid van Mijn Heer” tot “vind ons  alsjeblieft aardig.”

De reden dat wij moslims aan dawa moeten doen, niet-moslims uitnodigen tot de Islam, is omdat het onze taak is. Niet om te smeken om acceptatie. We moeten uitnodigen tot de Islam of we worden geaccepteerd of niet.

En andersom zijn onze burgerrechten niet afhankelijk van acceptatie van de Islam. We moeten juist als moslims onrecht bestrijden ongeacht tegen wie. We moeten juist opkomen voor moslims én niet moslims. In plaats daarvan verkwanselen we onder het mom van dawa onze rechten die wij hebben volgens de Nederlandse grondwet.

Daarom spreek ik het eerder over PR dan dawa. PR is wat een bedrijf doet om het imago op te poetsen. Meestal is dit een tijdelijke cosmetische ingreep die meer is gericht op de buitenkant dan dat er daadwerkelijk iets verandert. De kennis over de Islam is er in overvloed. Wat ontbreekt is het praktiseren van de Islam

Het heeft geen zin om mensen dood te gooien met theorie als ze dat nergens terugzien in de praktijk. Kernvragen zijn: Hoe gaan we met elkaar om? Welke bijdrage leveren we aan de maatschappij waarin wij leven? Kortom, hoe brengen we de Islam in de praktijk?

Tekst gaat verder onder Koranrecitaties (klik op links voor Engelse vertaling)

لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِّن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ ۗ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلَا مَرَدَّ لَهُ ۚ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَالٍ – 13:11

خيركم خيركم لأهله وأنا خيركم لأهلي

لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ – 9:128

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ – 15:88

كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ ۗ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُم ۚ مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ – 3:110

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ ۖ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ ۖ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ – 3:159

مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ ۚ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ ۖ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ۚ ذَٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ ۚ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا – 48:29

لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ – 2:177

Hoe is het zover gekomen dat dit veranderd is in “de Moslims hebben een slechte naam, laten we ons positief neerzetten?” Laat dan zien waar de Islam voor staat!

Wees goed voor je ouders, je vrouw, je kinderen, je buren, je familie, je wijk, je gemeenschap, je maatschappij. Doe het goede en spreek je uit tegen onrecht.

Niet-moslims hebben meer dan genoeg kennis over de Islam om moslims te breken en dat is ze aardig gelukt. Gebrek aan kennis over de Islam is groter bij moslims dan bij de niet-moslims. Het gebrek aan het praktiseren van de Islam is al dan niet nog groter.

Als het niet met de Islam te maken heeft waar heeft het dan wel mee te maken?

De koloniale machten hebben in hun drang naar werelddominantie allang geleerd dat als je een volk wilt onderwerpen je ze van binnenuit moet breken. Immers, als je ze van buiten aanvalt, schieten ze in de verdediging en dat is niet effectief.

Om het verzet tegen de Nederlandse koloniale overheersing in de Indonesische archipel te breken, stuurde Nederland een arabist als spion naar Mekka die zich voordeed als bekeerling. De Nederlanders hadden namelijk gemerkt dat de hadjis na terugkomst van de bedevaart opstandiger waren. De koloniale overheerser was bang dat dit aanstekelijk zou werken op de rest van de moslims. Als oplossing stuurden ze een spion die de Islam, en het effect op moslims, ging bestuderen. Vervolgens werd deze informatie gebruikt om het antikoloniale verzet in Indische archipel neer te slaan.

Na het vervullen van zijn taak verliet de spion zijn Islamitische vrouw en kinderen op Java met het dringende verzoek geen contact met hem op te nemen en trouwde in Nederland een Christelijke vrouw.

Alhoewel de spion in eerste instantie van mening was dat er een verbod op hadj moest komen om de invloed in te dammen, kwam hij daar later op terug. Zijn uiteindelijke advies luidde dat moslims in alle vrijheid hun rituelen moesten kunnen uitvoeren. Het hebben van eigen religieuze leiders moest worden toegestaan op voorwaarde dat de politieke Islam moest worden uitgebannen. Uit dankbaarheid voor wat ze wel behielden zouden de moslims zich vanzelf schikken in hun onderdanigheid. Aldus de theorie van Christiaan Snouck Hurgronje.

1935 HRH Prince Saud being received by Snouck Hurgronje (right) at Leiden University (walking to the old University Library, Rapenburg 70-74, Leiden (the Netherlands). Far right: A.J. Wensinck. bron wiki

Tot de dag van vandaag wordt Christiaan Snouck Hurgronje eerder gevierd dan vergruisd door de moslims. Onderwerping aan kolonialisme verkopen als dawa werkt nog steeds. Witte bekeerlingen worden blindelings gevolgd.

إذا لم تستحى , فاسنع ما شئت

Verdedigers van dawa zullen tal van ahadeeth kunnen vinden om hun manier van doen te rechtvaardigen. Ik ben geen hadeeth wetenschapper en zal deze dan ook niet kunnen weerleggen vanuit religieus oogpunt. Echter, vanuit cultureel oogpunt heb ik 4 ahadeeth als onderbouwing.

Volkshadeeth nr 1

Als je van haar scheidt, hoef je haar niet het huis van haar vader te wijzen. Als je geen verantwoordelijkheid voor iemand wil nemen, heb je ook geen autoriteit over hen.

Met andere woorden, what have you done for me lately? De islamitische vertegenwoordigers spreken vanuit een autoriteit die ze niet hebben. De basisvoorwaarden voor autoriteit is geloofwaardigheid en verantwoordelijkheid. Ze spreken zich alleen uit tegen de moslims en nooit voor de moslims. Als ik werkelijk een probleem heb, kan ik bij niemand aankloppen toch voelt iedereen zich geroepen om mij te vertellen wat ik moet doen en laten.

Volkshadeeth 2

Er was een jongen die wilde trouwen en vroeg zijn vader om de hand te vragen van het meisje. De vader bleef een eeuwigheid weg en kwam terug met slecht nieuws voor de jongen. Hij zei: Sorry zoon, met de grootste moeite ter wereld kon ik ze overtuigen om mij te accepteren, laat staan jou.

De profeet  ﷺ  leed net zo erg als zijn volgelingen en bleef altijd bij ze. Quraish bood hem zelfs leiderschap aan om zijn boodschap te staken, dit weigerde hij. In deze tijd hebben we vertegenwoordigers die trots op de foto staan met onze vijanden maar ons wijsmaken dat het in ons belang is. Onder het mom van belangen behartigen, bevorderen ze hun eigen ambities en carrières. Hun persoonlijke en individuele succes moeten we vieren als ons succes.

In hun drang zich te bewijzen als brave moslims, legitimeren ze het vogelvrij verklaren van Islamitische verdachten. Zij dragen eraan bij dat ze buiten het Nederlandse rechtssysteem worden geplaatst. In een land waar iedereen onschuldig is tot het tegendeel is bewezen, zijn moslimvertegenwoordigers trotst op hun samenwerking met politie en geheime diensten. Ze importeren daarmee een dictatuur die ze zelf zijn ontvlucht. Radicaliseringsindustrie: the selffulfilling prophecy and a gift that keeps on giving.

Onder het mom van verbinding zoeken doen moslims zich maar al te graag tegoed aan het vlees van hun medemoslims.

Volkshadeeth 3

Het derde verhaal gaat over een meisje dat fysiek wordt lastiggevallen door een man. Het is voor hem niet genoeg om haar lichamelijk te misbruiken, er is ook een geestelijke component. Naast dat hij doelt op fysieke verkrachting gaat het hem ook om consent. Het meisje voelt al vanaf het begin wat hij van plan is maar kan geen kant op. Hij zegt tegen haar dat hij van haar houdt en dat hij met haar wil trouwen en dringt aan op een ja. Ze blijft weigeren en hij blijft aandringen. De man wordt steeds gewelddadiger in zijn aandringen tot ze zegt; Doe maar wat je wilt, maar degene die jullie trouwen, behandelen jullie niet zo.

Met de Koran in hun hand worden wij moslims tot kruiperigheid gedwongen door onze zogenaamde vertegenwoordigers en geestelijk misleiders. Onze toestemming is nooit gevraagd en ongeacht wat wij denken, doen zij toch alleen maar wat ze willen.

Het zegt eigenlijk: ga je gang, doe dawa, zoek verbinding, verkwansel onze burgerrechten in ruil voor status, privileges en subsidies. Onze goedkeuring hadden jullie toch al nooit nodig.

Volkshadeeth 4

De vierde hadeeth is een gezegde:

Laten we verbergen dat we vrienden zijn
Laten we doen alsof we ruzie hebben
Zodat de vijand niet weet wat voor goeds wij delen

De vijand in dit verhaal is het volk inclusief de Islamitische gemeenschap.

Dat de politiek samenwerkt met religieuze instellingen is helemaal niet nieuw. Sterker nog, het is de reden dat er nu een scheiding is tussen kerk en staat. Dat is zo omdat de samenwerking nooit in het voordeel bleek van de burgers, of zij nu gelovig waren of niet. Hou jij ze dom dan hou ik ze arm, zei de directeur tegen de pastoor.

De Poppenkast van Asscher 2017

De radicale enge moslim vs de boze witte burger

Ik werd gewezen op de landelijke bijeenkomst ‘Stabiliteit in roerige tijden‘. Onder het mom van je kan met Asscher in debat. Ik wil helemaal niet met Asscher in debat. Ik heb hem niks te vertellen hij mij ook niet. Maar omdat ik niet uitgemaakt wil worden voor keyboard warrior ben ik toch maar gegaan. Om die reden heb ik me ook helemaal niet verdiept in het onderwerp. Ik ging gewoon zonder verwachtingen naar Den Haag. Het was in een studentenhotel en het personeel zei doodleuk: ’Sorry, I don’t speak Dutch’. En ik dacht bij mezelf, ach, als je blond bent, hoeft dat ook niet.

Er kwam meteen een subsidiezuiger usual suspect om mij af die mij vroeg wie ik ben en of ik op de lijst sta. Ik zei,’ Nee, en wat ga je nu doen? Ga je me eruit gooien?’ Hij zei,’ Nee nee, ik zou niet durven’ Maar drong wel aan. Het was allemaal geen probleem, ik mocht me aanmelden, kreeg een informatiemap, een naamplaatje en de vraag welke workshop ik wilde volgen. Ik mocht er maar één uitkiezen. De onderwerpen waren: Vluchtelingen, Boze Burger, Etnisch profileren, Moslim Radicalisering, Moslim Radicalisering, Moslim Radicalisering, Media en radicalisering. De laatste vier werden natuurlijk anders genoemd maar ik ben niet van gisteren. Lees de beschrijving als je mij niet gelooft.Ik koos voor De Boze Burger Ontleed.

Want hoe er over de moslims wordt gedacht, word ik al 20 jaar mee doodgegooid. Ik wil weten hoe er over de witte burger wordt gedacht.

Op het programma las ik dat behalve Asscher ook Marco Pastors aanwezig zou zijn. Marco Pastors vergeet ik nooit. Maar niet zozeer Marco Pastors zelf maar de ambtenaar van Marokkaanse komaf die hem redde van mijn kritische vragen. Tijdens de Islamdebatten kreeg hij namelijk vooral het woord om zonder weerwoord zijn minachting voor moslims te ventileren. Hij kwam een keer binnen met de vraag, waarom doen moslims niet vrijwillig de hoofddoek af als teken van goodwill?

Voor hij dat zei, vroegen de aanwezige moslims zich af waarom er pas problemen waren met integratie sinds hun zonen en dochters gingen studeren? Waarom waren er nooit problemen met integratie toen we ongeschoold werk deden en geen Nederlands spraken? En dan komt Marco Pastors met de vraag, waarom doen jullie de hoofddoek niet af?

Na afloop van het debat liep ik op hem af met de vraag, welke problemen dacht u op te lossen met een hoofddoekverbod? Als niemand een hoofddoek meer draagt welk probleem is er dan opgelost? Hij begon een klaagzang die ik steeds beantwoordde met dezelfde vraag,’’ Is dat opgelost met een hoofddoekverbod?’’ Ik ging daar net zo lang mee door tot hij zei, ‘’Hou nou eens een keer op over die hoofddoek?’’

Stel je eens voor dat ik dat zei…Kun je het voorstellen?! Marco Pastors die zegt,’’ Hou op over de hoofddoek?!’’

Op dat moment had ons gesprek heel wat toeschouwers getrokken. Voornamelijk Marokkaanse jongeren. Ik was hier erg blij mee want ze konden zien, dat als je netjes blijft en bij jezelf blijft prima kan discussiëren. Dat was 12 jaar geleden, nu heb ik helaas soort gelijke discussies met moslimjongeren. Die tegen mij praten alsof ze Pauw Witteman zijn en alle munitie nodig hebben om een discussie te winnen. Waardoor het helemaal geen discussie is maar een moddergevecht. Ze hebben allang door dat het helemaal niet meer gaat om logica of begrip maar wie de grootste mond heeft en de langste adem.

Drie keer raden wie ik op dat moment tegen kwam en mij vrolijk begroette? Ik zei het meteen. Ik zei, ’Ik zal jou nooit vergeten, hoe jij mij bij Marco Pastors weghaalde met de belofte dat ik word uitgenodigd om mee te doen met het debat. Jij gaf me het idee dat ik onderdeel van een panel zou zijn maar i.p.v. daarvan kreeg ik een uitnodiging die ieder andere Rotterdammer kreeg. Ik mocht in het publiek zitten en toe kijken hoe er ladingen bagger over de moslims werd gegooid. En realiseerde me dat je het niet voor mij deed maar voor hem. Zodat hij kon ontsnappen aan een echt debat.’ Ze zei dat ze het toentertijd als ambtenaar moeilijk had maar geen keuze kon maken. Als ambtenaar voer je alleen beleid uit. Ik onderbrak haar uitleg met, ‘’Ik weet alles over ambtelijke gehoorzaamheid, daarom dat er zoveel joden in Nederland werden afgevoerd. Door ambtenaren die gewoon hun werk deden want befehl ist befehl.’’ Ze bood haar excuses aan en beloofde me nog een keer contact met me op te nemen. To little to late ondertussen werkt mevrouw bij het ministerie van Sociale Zaken. En heb uiteraard nooit meer wat van haar gehoord.

Het viel me ook op dat onder de nieuwe generatie soepsidiemoslims usual suspects ook moskeebesturen zitten. Usual suspects die op de speed dial staan bij zowel de politiek als de media. Usual suspect die vinden dat je met iedereen moet praten en verbinden maar little ol’ me op hun blokkeerlijst hebben…Ik zou me haast gevleid voelen dat ik een bedreiging voor ze ben.

Na de lunch gingen we de zaal in en kon het feest beginnen. Met tenenkrommende kinderlijke zang en dans werden de thema’s aangekondigd.

Een zaal vol professionals wiens beroep het is om de burgers te helpen, vragen zich af hoe ze deze überhaupt kunnen bereiken. Ze willen wel maar kunnen niet. Wat een dilemma je zou bijna met ze te doen hebben. De miljoenen verslindende tussenpersoon die schaamteloos met zijn overbodigheid flaneert en de tegenstrijdigheid niet ziet. Hoe bereiken we de boze witte burger? Een van de vragen die Jan Klaasen en Katrijn de zaal in vuurden was:’ Diversiteit is wel leuk maar er zijn mensen die helemaal niks hebben met diversiteit, hoe bereik je die? Een antwoord uit de zaal was, je verzint het niet,” we moeten verbinding zoeken”. Je begrijpt dat niemand daar in de zaal wordt betaald om de heilige graal te vinden of de kip met de gouden eieren te slachten en zichzelf overbodig maken door echt kritisch en concreet te zijn.

Katrijn die wilde ook wel wat kritische noten horen ”want met dat wollige gedoe bereik je de boze witte burger niet’. Nou, ik had wel een kritische noot en stak me vinger op. Ik zei,’ Je brengt mensen nader tot elkaar door een common ground te zoeken. De belangrijkste factor voor stabiliteit is werkgelegenheid, onderwijs, huisvesting en goede gezondheidszorg. Dat zijn zaken die zowel Henk en Ingrid als Fatima en Ali belangrijk vinden.” Katrijn wist niet hoe gauw genoeg ze bij mij vandaan moest weglopen. Er werd gezongen over de geweldige opkomst en dat er zelfs mensen uit de Schilderwijk kwamen. We waren in Den Haag waarom is het zo bijzonder en opmerkelijk dat er mensen uit de Schilderswijk aanwezig waren? Zijn we in oorlog met de Schilderswijk? Ligt de Schilderswijk in Japan? Waar slaat die ‘zelfs’ op?

Suzanne Hafidi noemde een voorbeelden van polarisatie zoals de Turken en Trump. Ik verbaasde me over het collectieve geheugenverlies. Alsof er voor de couppoging in Turkije helemaal niks aan de hand was. Waarom mogen zaken alleen benoemd worden wanneer anderen de schuld kunnen krijgen? Daarna kwamen mensen aan het woord en werden schokkende beelden getoond waarvan ik uitmaakte dat Turken en asielzoekers de nieuwe zondebokken zijn. Turken omdat ze op Erdogan stemmen en of Denk stemmen en asielzoekers om de boze witte burger te paaien met ‘begrip’.

Polarisatie mocht alleen besproken worden zolang Wilders, Trump en de media de schuld krijgen.

Ondanks dat de informatiemap uitpuilde hierover werd radicalisering nauwelijks genoemd. Gelukkig maar anders moesten een heleboel aanwezigen een echte baan gaan zoeken.

Daarna kwam Bart Brandsma mensen in hokjes stoppen. Hij stelde Wilders en Denk op een lijn. Moslims wordt verweten dat ze conflicten importeren maar deze meneer baseerde zijn expertise op Noord Ierland en Libanon. Ligt de Schilderswijk misschien in een van die landen? Wat hebben deze landen te maken met de situatie in Nederland? Hij gebruikte Keulen, Wilders en Trump als voorbeelden van polarisatie en de media als accelerator. Ik vond het een zeer eenzijdig verhaal voor iemand die juist polarisatie wil bestrijden.

Tijdens de cursus over de boze burger was ik in eerste instantie blij om zoveel Marokkanen te zien. Tot mijn vermoeden werd bevestigd dat dit dus alleen ging om witte woede. Toen er aan de aanwezigen werd gevraagd of zij wel eens in hun werk te maken hadden met de boze burger stelde ik mezelf voor als boze burger. Niet alleen omdat ik als moslima ook recht heb op begrip voor mijn boosheid maar ook omdat ik het heel betuttelend vind om over mensen te praten i.p.v. met mensen.

Er werd een uitgebreid en genuanceerd verhaal verteld over de boze burger. We moeten bij de boze witte burger vooral uitkijken met generalisatie en niet iedereen op een hoop gooien. Niet iedereen die een asielzoekerscentrum bestormd of in brand steekt, is een neonazi. En niet iedereen die roept daar moet een piemel in is een vrouwenhater. Nee, we moeten naar mensen luisteren en hun woede begrijpen. En ligt de fout bij de politiek wanneer boze burgers massaal een informatiebijeenkomst bestormen en politici bedreigen. Boosheid is een witte privilege.

Maar als boze burger kreeg ik wel de kans om te vertellen waarom ik boos ben. Ik wist dat ik geen uren de tijd had en besloot om het te houden bij mijn kritiek op het betoog van Bart Brandsma:

Wilders heeft niet het beleid gemaakt waarin meer dan 129 miljoen euro wordt uitgegeven aan radicalisering maar niks tegen de opmars van extreemrechts.

Wilders zit ook niet achter het Turkije akkoord. Dus terwijl er wordt geprotesteerd tegen Trump verdrinken vluchtelingen in de Middellandse Zee of bevriezen in Griekenland.

Ik wil ook niet dat er vluchtelingen naar Nederland komen. Ik wil dat we ophouden met landen bombarderen en mensen gewoon veilig in hun eigen land kunnen blijven.

Het waren ook geen vluchtelingen die problemen hadden veroorzaakt in Keulen maar Noord Afrikaanse illegalen die daar de omgeving al langer terroriseerden. En waarom wordt er alleen ophef gemaakt wanneer de daders van Noord Afrikaanse komaf zijn en niet over geweld tegen vrouwen in het algemeen? Tijdens het Oktoberfest gebeuren er ergere dingen maar daar stoort niemand zich aan. Als we ons echt druk maakten om de veiligheid van vrouwen zouden we dat terugzien in het aantal aanhoudingen en vervolgingen van vrouwenmishandelaars en verkrachters.

Ironisch was wel dat het voornamelijk de witte vrouwen mijn verhaal goed vonden en ik zelfs een knuffel kreeg van een politieagente. De aanwezige Marokkanen negeerden mij compleet. Ik voelde me ineens een paria en oogcontact werd vermeden. Prima, ik kwam niet om aardig gevonden te worden. Ik kwam om mijn mening te uiten.

Tijdens het debat tussen Lodewijk Asscher, Dionne Abdoelhafiezkhan, Sinan Cancaya en Marco Pastors knoopte ik een gesprek met mijn buurman aan. Het debat ging werkelijk nergens over in de zin dat Abdoelhafiezkhan en Cancaya nauwelijks aan het woord kwamen maar Pastors gewoon de ruimte nam voor zijn gebruikelijke minachting en populisme en Lodewijk Asscher de ruimte kreeg voor zijn goedbedoelde denigrerende betutteling. Dezelfde man die vol gif spuwt over moslimjongeren buigt nu heel vaderlijk naar Dionne om haar uit te leggen dat ze moeten luisteren naar bezorgde burgers die asielzoekercentra bestormen en vrouwen bedreigen. Het was echt pijnlijk om naar ogen vol ongeloof te kijken van Dionne en de ingehouden woede van Sinan Cancaya die al het whitesplainen van Pastors over zich heen moeten laten gaan. Je kan als Turk nog zoveel titels op je naam hebben en zoveel wetenschappelijk onderzoek hebben gedaan en het weegt niks op tegen de persoonlijke mening van de witte man. Die komt je eventjes vertellen hoe het zit.

Maar van mij buurman werd ik ook niet vrolijker. Mijn buurman is een van de zoveelste radicaliseringsexpert en moslimhipster, baard in een pak. Hij houdt zich bezig met het voorkomen van radicalisering door huiswerkbegeleiding en stagebegeleiding. En dat is de travestie van de radicaliseringsindustrie. Er wordt op allerlei sociale en culturele voorzieningen bezuinigd maar er is wel veel geld voor radicalisering. Dus waar je jongeren helpt met huiswerk en stage om hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten en helpen naar zelfredzaamheid en zelfstandigheid is het nu een manier om te voorkomen dat ze afreizen naar Syrië. Dus we bestrijden geen discriminatie, uitsluiting en jeugdwerkeloosheid maar we voorkomen radicalisering.

Ons streven is dus niet eens meer volwaardig onderdeel zijn van de maatschappij maar, Oh God als ze zich maar niet opblazen. Dat is 20 jaar integratiedebat. De jeugd is al opgegeven en we zetten in op damage control. Het lijkt wel alsof we vanuit een oorlogssituatie alleen nog in nood en crisismode zitten i.p.v. te bedenken waar we naar toe willen in dit land. Een politiek klimaat dat teert op polarisatie en beleid van crisis uitvoert die zichzelf niet overbodig wil maken. Een selflicking ice cream cone.

Een zaal vol tussenpersonen die zichzelf allemaal zouden uitschakelen als hun doel bereikt werd, stabiliteit. We hoppen van crisis naar crisis en nemen onze veiligheid en welvaart als vanzelfsprekend. Dit i.p.v. inzetten op werkgelegenheid, duurzaamheid, huisvesting, onderwijs en gezondheidszorg kiest de politiek met behulp van de media ons een crisis aan te praten en tegen de tijd dat we dit doorhebben, blijft er niks meer over van onze democratie en rechtstaat. En staan zowel Henk, Ingrid, Fatima en Ali met lege handen.

You don’t know what you got till it’s gone

Na afloop zag ik dezelfde Marokkanen die mij wegkeken als bakvisjes over elkaar buitelen om met Marco Pastors op de foto te gaan.

Waarom ik geen standpunt neem over de boerka en waarom jij dat ook niet zou moeten doen

Het boerkaverbod gaat over een beslissing om vrouwen te vertellen wat ze wel en niet mogen dragen

 
Het boerkaverbod gaat dus over inperking van keuzevrijheid. De vrijheid waarover Nederland zo hoog van de toren blaast. Of Islam vrouwen onderdrukt of bevrijdt zou niet ter discussie moeten staan.
We leven niet onder de Islamitische sharia maar onder de Nederlandse rechtstaat. De Nederlandse rechtstaat zou alle vrouwen tegen alle vormen van onderdrukking moeten beschermen. De Nederlandse rechtstaat zou ook vrijheid van alle vrouwen moeten waarborgen. Dit gebeurt niet.

Er worden problemen verzonnen om met oplossingen te komen waar niemand bij gebaat is. Oplossingen om vrijheid in te perken en dat te verkopen als bevrijding. Ik weiger daarom om het boerkverbod een religieus of Islamitisch probleem te maken.


Ook als moslimvrouw maak ik de boerkaverbod geen Islamitische kwestie. Natuurlijk verwachten conservatieve moslims dat ik het voor mij zusters op neem en het dragen van een boerka verdedig. Of waarom draag ik er zelf geen een?!
Nee ik verdedig het recht op zelfbeschikking, respect, bescherming en veiligheid van mij en mijn zusters. En als ik kijk naar wat mijn zusters wordt aangedaan, staat de boerka niet boven aan mijn lijstje. Er is veel geweld tegen de moslimvrouw. De moslimvrouw heeft het zwaar te verduren. Moslimvrouwen worden door zowel moslims als nietmoslims aangevallen en beide partijen blijven schaamteloos loyaliteit eisen. Nederlandse opvangtehuizen zitten vol met moslimvrouwen die worden mishandeld door hun moslimechtgenoot, moslimvader, moslimbroers en als dat niet allemaal schandalig genoeg is moslim pooier! Waar zijn de moslims om die vrouwen te beschermen? Waarom tast de onderdrukking en vernedering van Islamitische vrouwen niet de eer van de moslimmannen?
Sterker nog als de moslimmannen hun verantwoordelijkheid hadden genomen om hun medemoslim vrouwen en kinderen te beschermen, zouden we nooit ten prooi zijn gevallen aan koloniale willekeur.

Net zoals moslimvrouwen nooit onderdrukt hadden kunnen worden als de Nederlandse rechtstaat voldoende bescherming bood aan vrouwen. De moslimvrouw zou dan gewoon gebruik maken van de faciliteiten en infrastructuur die zijn gebouwd om de rechten van de Nederlandse vrouwen te beschermen.
Dit heeft niks met Islam te maken of feminisme. Dit is patriarchale en koloniale lockerroom politics van witte mannen die moslimmannen willen laten zien dat zij de grootste hebben.
En dat de feministen zwijgen bewijst nogmaals dat ook zij nooit het patriarchaat hebben verlaten.

Asscher’s Puppet Show 2017

Radical scary Muslims versus angry White Citizens

Translated by Marjolein van Pagee

My attention was drawn to a national event called ‘Stability in turbulent times’. Under the guise of a discussion with Lodewijk Asscher. Honestly, I’m not at all interested in a discussion with Asscher [then Minister of Social Affairs and Employment. member of the Dutch Labour Party PvdA.] I have nothing to tell him and neither does he. But okay, only because I don’t want to be accused of being a keyboard warrior, I decided to go anyway.

For that reason, I did not carefully read the announcement. I just went to The Hague without expectations. The event was held in a student hotel and the staff casually said, “Sorry, I don’t speak Dutch.” I said to myself, well, if you are blonde, you don’t have to.

Immediately a usual suspect approached me and asked my name and whether I had registered. I said “no” and then: “what are you going to do now? Throw me out?” He replied, “no no, I wouldn’t dare” But still he insisted [that I should have registered.]

In the end it was no problem at all, I registered anyway, received additional information, a name-tag and I was asked which workshop I wanted to attend. I was only allowed to choose one.

The subjects were: Refugees, the Angry [white] Citizen, Ethnic profiling, Muslim Radicalization, Muslim Radicalization, Muslim Radicalization, Media and radicalization. The last four were of course called differently but I am not naive. Read the description if you don’t believe me.

I chose to attend “the angry [white] citizen deconstructed”. How people think about Muslims I have heard a million times in the past twenty years, yet, I would like to know how white citizens are seen.

On the program I read that besides Asscher also Marco Pastors was taking part. I will never forget Marco Pastors. Actually, not so much Marco Pastors himself, but more specifically the Moroccan-born government official who saved him from my critical questions. In the past, during the Islam debates, Pastors was given the floor to express his disdain for Muslims, which remained unchallenged. He once started with the question: “why don’t Muslims voluntarily take off the headscarf to show goodwill?”

Before Pastors asked these kind of questions, Muslims were wondering why problems with integration only occurred after their sons and daughters entered university? Why nobody bothered about integration when we did unskilled work and did not speak Dutch? Now Marco Pastors poses the question: why don’t you take off your headscarf?

After the debate, I approached Pastors with the question: “what problems do you expect to solve with a headscarf ban? If no one is wearing a headscarf anymore what problem has been solved?” He started a lamentation that I repeatedly and consistently answered with the same question. “Will that be solved with a headscarf ban?” I went on with that until he said: “just stop talking about that headscarf!” Imagine if I said that to him…

Can you imagine it? Marco Pastors who asks me to stop talking about the headscarf!? At the time our conversation attracted many spectators. Mostly Moroccan youth. I was very happy with this because they could see that if you stay polite and be loyal to your principles, you can have a good discussion. This was 12 years ago, but nowadays I have comparable discussions with Muslim youth. They talk to me as if they are on a TV talk show and need all their ammunition to win the discussion. These are not discussions at all, this is slinging mud. They have realized that it is no longer about logic or understanding, but about who has the biggest mouth and the longest breath.

Guess who I just met and who greeted me cheerfully?! I reminded her immediately about our previous interaction.

I said, “I will never forget how you kept me away from Marco Pastors with the promise that I was going to be invited to participate in the debate. You gave me the impression that I was going to be part of a panel, however, instead of that I received a regular invitation that everyone else from Rotterdam received. I was allowed to sit in the audience and watch how loads of mud were thrown at Muslims. I realized that you did not do that for me but for him. So that he could escape a real debate.”

She replied that she had such a hard time as civil servant at the time and was not the one making decisions. As civil servant she only implements policies. I interrupted her explanation with, “I know everything about official obedience, that is why so many Jews were taken away in the Netherlands. By officials who just did their job because befehl ist befehl. (Order is order).”

She apologized and promised to contact me again. In the meantime, too little too late, Mrs. now works at the Ministry of Social Affairs.

I also noticed that the new generation of usual suspects also includes mosque boards. These usual suspects are on the speed dial of Dutch politicians and Dutch media. Usual suspects who think you should talk and connect with everyone but have little ol ‘me on their block list…

After lunch we entered the room and the party could start. So cringingly awkward how the topics were announced with childish singing and dancing. Punch and Judy for adults squandering public funds.

A room full of professionals whose profession it is to help citizens, wondering how to even reach the people. They want to but cannot. What a dilemma! You would almost feel sorry for them. Intermediaries, costing millions of euros, shamelessly displaying their redundancy without a hint of irony. How do we reach out to the angry white citizen?

One of the questions that Punch and Judy fired into the room was: “Diversity is nice, but there are people who have nothing to do with diversity, how do you reach them?” An answer from the audience was, (you can’t make this up): “we have to connect.

You have to understand that these people get paid to find the holy grail. Nobody knows what it is of where it is. It’s all about prolonging the quest. Finding real solutions for real problems would mean slaughtering the goose that laid the golden eggs.

Judy also wanted to hear some critical notes “because you can’t reach the angry white citizen with talking too vague.” Well I had a critical note and raised my hand. I said, “you bring people closer together by finding a common ground. The most important factor for stability is employment, education and good healthcare. These are things that both Henk and Ingrid [regular Dutch names] and Fatima and Ali [regular Moroccan names] find important.” Judy walked away from me as fast as she could.

They were praising the large turnout and that even people from the Schilderwijk attended. [Neighborhood in The Hague that is labeled as “Sharia Triangle”.] Yet we were in Schilderswijk The Hague, why is it so special and remarkable that people from the Schilderswijk are present too? Are we at war with the Schilderswijk? Is the Schilderswijk in Japan? Why did they use the word ‘even’?

Suzanne Hafidi referred to examples of polarization such as the Turks and Trump. I was struck by the collective memory loss. As if nothing was going on before there was a coup attempt in Turkey and Trump came in the picture. Why are we only allowed to pay attention to polarization when others can be blamed?

Subsequently the audience responded too and shocking images were shown, which made me realize that Turks and asylum seekers are the new scapegoats. Turks because they vote for Erdogan and/or the Dutch political party Denk and asylum seekers to spawn the angry white citizen with ‘understanding’.

Polarization could only be discussed as long as Wilders, Trump and the media are blamed.

Despite the fact that the information brochure was filled with the theme “radicalization”, it was hardly mentioned during the discussion. Fortunately, because otherwise, a lot of people attending would have to start looking for a real job.

Then a philosopher called Bart Brandsma started to put people in boxes. He put Wilders and Denk in the same box. While Muslims are [commonly] accused of importing conflicts [from the Middle East to the Netherlands], this gentleman based his expertise on Northern Ireland and Lebanon. Is the Schilderswijk perhaps in one of those countries? What do these countries have to do with the situation in the Netherlands? Brandsma used the incident in Cologne , Wilders and Trump as examples of polarization, which the media accelerated.

In my view Brandsma’s story was very one-sided for someone who claims to combat polarization. During the session about the angry citizen I was initially happy to see so many Moroccans present. Until I saw my suspicion confirmed that this session was about white anger only. When the audience was asked whether they ever had to deal with “the angry citizen” in their work, I introduced myself as an angry citizen. Not only because as a Muslim it is my right to receive understanding for my anger, but also because I find it patronizing to talk about people instead of talking with people.

Then, a long and nuanced monologue was held about “the angry citizen.” In case of the angry white citizen, we were told not to generalize, we should not lump everything together. Not everyone who sets an asylum seekers center on fire, is a neo-Nazi. And not everyone who hurls misogynistic threats hates women. No, instead [we were told] to listen to white people and understand their anger. The government is responsible when angry citizens attack an information meeting and threaten politicians.

Yet, as an angry citizen I did get the chance to tell why I am angry. I knew I did not have much time so I decided to focus and criticize Bart Brandsma’s argument, I said: “It is not Wilders who designed the policy that spends 129 million euros on [preventing] radicalization, whereas nothing is done to prevent the rise of extreme right-groups. Wilders is not responsible for the agreement with Turkey. So, at the same time when people are protesting against Trump’s Muslim-ban, refugees drown in the Mediterranean Sea or freeze to death in Greece. I don’t want refugees to come to the Netherlands either. I want us to stop bombing countries so that people can stay safe in their own country!”

I also said that the people causing problems in Cologne were not refugees, they were illegal North African immigrants who had been terrorizing the area for some time. I continued by asking why people only make a fuss when the perpetrators are of North African descent? Why not focusing on violence against women in general? Worse things happen during the Oktoberfest , but then nobody cares. If we were really so concerned about women’s safety, we would see that reflected in the number of arrests and prosecutions of women abusers and rapists.

I found it ironic that it were mainly white women who liked my story, one female police officer even gave me a hug. The Moroccans in the room completely ignored me. I suddenly felt like a pariah, they avoided eye contact, okay fine. I didn’t go to make friends. I was there to express my opinion.

During the debate between Lodewijk Asscher, Dionne Abdoelhafiezkhan , Sinan Cancaya and Marco Pastors, I started a conversation with my neighbor a typical muslim hipster, beard in suit. The debate really did not go anywhere in the sense that Abdulhafiezkhan and Cancaya almost did not speak. Pastors took all the space for his usual disdain and populism, while Lodewijk Asscher was given the floor for his well-intended denigrating patronage. The same man who usually doesn’t do anything to hide his hate for Muslim youths, now, in a fatherly way, leaned in towards Dionne to explain to her that she needs to listen to the concerns of [angry white] citizens who attack asylum seekers’ centers and threaten women with rape. It was really awkward to look at Dionne’s eyes full of disbelief and the repressed anger of Sinan Cancaya who could do nothing else than accept Pastors whitesplaining him. As a Turk you can have so many titles attached to your name, you could have done so much scientific research and still it does not outweigh the personal opinion of the white man. He will come and tell you how things work.

Unfortunately, my neighbor did not make me happier either. My neighbor is one of the countless radicalization experts. He works on the prevention of radicalization through homework and internship supervision. This is the travesty of the radicalization industry.

Many budget cuts on several social and cultural facilities, yet, so much money for radicalization-prevention. So, what had been a way to help young people with homework and internship in order to increase their chances on the labor market and help them to become self-reliant and independent, now became a way to prevent them from traveling to Syria. So, we do not fight discrimination, exclusion and youth unemployment, instead we prevent radicalization.

Therefore, our aim is no longer to become full participants of society, but, oh God, please let’s just prevent them from blowing themselves up. That is 20 years of integration debate. The youth has already been given up and the only option left is damage control.

It is almost like if we are in a state of war in which we can only operate in emergency and crisis mode, instead of thinking about where we want to go with this country. A political climate that is based on polarization while implementing a crisis policy that does not want to make itself redundant. Crisis as policy, a self-licking ice-cream cone.

A room full of intermediaries who would all switch themselves off if their goal was achieved: stability. We hop from crisis to crisis and take our safety and prosperity for granted. Instead of focusing on employment, sustainability, housing, education and healthcare, politicians are using the media to scare us into a crisis and by the time we realize this, nothing remains of our democracy and the rule of law. And both Henk, Ingrid, Fatima and Ali are left empty-handed.

You don’t know what you’ve got until it’s gone.

Afterwards, I saw the same Moroccans who refused to look at me, like teenage girls, tumbling over each other to take a selfie with Marco Pastors.

 



A Group of Vultures Waiting for the Storm to "Blow Over"–"Let Us Prey"
Thomas Nast

A Group of Vultures Waiting for the Storm to “Blow Over”–”Let Us Prey”

Ladies and gentlemen, this is a rant!

What is the use of being sugar,spice and everything nice to catch flies?

Ik ben een product van mijn omgeving.
Een product van de maatschappij.
Een product van mijn omgeving, maatschappij, afkomst en geloof
The good, the bad and the ugly

Dit allemaal bepaalt mijn triggers en ik word heel vaak en snel getriggerd. Omdat iedereen over mij praat maar nooit met mij.
Een van de triggers is wanneer mannen mij iets vragen wat ze nooit zouden willen dat iemand aan hun zus, vrouw of moeder zou vragen.
Ik wil daar geen debat over voeren. Ik wil dat niet met anderen bespreken zodat ik in achterlijke discussies terecht kom zoals, maar je kan toch wel zus of zo, of ja maar dat betekent toch niet dit of dat..
Alles is tegenwoordig een discussie of je het nou wil of niet.
Ik wil niet dat je zo tegen me praat, ja maar
Ik wil niet dat je de baas over mij speelt, ja maar

catch flies
De grootste sabotage van emancipatie zijn vrouwen zelf die je maar moeilijk vinden wanneer je voor jezelf opkomt en vinden dat je vooral niet zwaar aan zaken moet tillen. Wie denk jij wel dat je bent om eigen gevoelens, gedachten en wensen te willen? Of je nou te maken hebt met de harampolitie of mensen die serieus geloven in een vrouwvriendelijke utopie genaamd het westen.
Iedereen gaat er aan voorbij dat je zelf ook conclusies kan trekken uit je eigen ervaringen en als je problemen hebt niemand je kent. De harampolitie noch de pink privilege brigade. De overgrote meerderheid van de vrouwen vind toch dat je vooral niet zo moeilijk moet doen en je gewoon moet aanpassen aan de lokale dogma’s.

 

Go along to get along

 

Dat was de inleiding nu het verhaal:
Ik zat met een grote groep vrouwen in de moskee. Een van de vrouwen heeft een man die werkt als geestelijke verzorger en proeft dagelijks de vruchten van onze geweldige ‘ummah’. Het verhaal ging als volgt:
Een echtpaar ging uit elkaar. De beste vriend van de man ging langs bij de vrouw om te ‘vragen hoe het gaat’ om 23:00. De vrouw besloot niet moeilijk te doen want het is tenslotte de beste vriend van haar man en erg lief dat hij aan hun dacht om 23:00…
Zodra de vrouw de deur open deed, verkrachtte hij haar.
Waarschijnlijk aangemoedigd door alle hulp, barmhartigheid en begrip van dezelfde ummah besloot ze het geheim te houden.
Later had ze zich verzoend met haar man en de beste vriend bleef gewoon op bezoek komen zoals gewoonlijk.
Dit is wat ons dus wordt verkocht als happy end. De man en vrouw waren weer bij elkaar. Voor de ogen van de gemeenschap is de eer weer hersteld. En de duivel is vriend aan huis. Dit verhaal werd alleen verteld over hoe je mannen dus niet moet vertrouwen. Het was voor iedereen duidelijk, behalve ik, dat de vrouw met haar stilzwijgen goed heeft gehandeld.

Zelf ben ik een persoon die compleet ontregeld raakt als iemand onverwacht op de stoep staat ongeacht tijdstip, relatie of geslacht. Als ik je niet verwacht, doe ik gewoon niet open. Na 21:00 zou ik het liefst de deur openen met een geladen jachtgeweer ongeacht relatie of geslacht. Ik voel me al zwaar beledigd als iemand na 22:00 belt!
Ik had dan ook het liefst de politie gebeld als iemand om 23:00 kwam vragen hoe het gaat. Maar ja… ik ben dan ook asociaal en moeilijk.
Prima, als je een vrouw verwijt de deur te openen voor een man die om 23:00 komt vragen hoe het gaat. Maar wat doen we met mannen die zich vrij voelen om zonder consequenties bij vrouwen aanbellen om 23:00?

Alles wordt gezien als test voor de kuisheid van een vrouw. Maar als alles de schuld is van de vrouw, waarom wordt de gebrekkige opvoeding van vele mannen niet hun moeder verweten? Dat is toch ook een vrouw?

Ik heb deze rant herschreven en ik zou graag willen eindigen op een positieve noot. In deze video worden concrete handvatten uitgelegd om te voorkomen dat je jezelf in een positie maneuvreert waarbij je grenzen en gevoelens moet verantwoorden

 

Komt deze tekst chaotisch over? Had de schrijfstijl de situatie verandert?

So you think you are integrated/tolerant?

 

Er was een een studentenhuis met 8 kamers en een gezamelijke keuken en woonkamer.

Op een dag klopte er een Marokkaanse student aan voor een kamer.

De overige studenten vonden dat wel spannend. Een beetje kleur in hun witte studentenhuis is wel ok maar gaat het niet botsen?We moeten Achmed goed de regels uitleggen zodat hij weet hoe hij zich aan ons moet aanpassen.

Maar alle zorgen waren onnodig, Achmed was de ideale gast. Ondanks zijn eigen sleutel bleef hij netjes aanbellen of hij naar binnen mocht. En zorgde altijd dat hij voor donker thuis was om niemand wakker te maken. Achmed was ook in de keuken een aanwinst. Als hij kookte, maakte hij eten voor iedereen. En liet de keuken altijd schoon achter of het nou zijn beurt was of niet. Ook de woonkamer was altijd piekfijn terwijl hij er nauwelijks zat. Hij maakte ook heerlijke munthee voor iedereen. Wel met teveel suiker maar dat is iets wat hij nog kan leren.

Het was heerlijk genieten om tolerant en ruimdenkend te zijn. Er ging een wereld voor zijn huisgenoten open vol heerlijke spijzen en lekkernijen. En een schoon huis.Dus toen het jaar daarop zich nog een exotisch examplaar aandiende, was iedereen meteen enthousiast. ‘ Lange leve de multiculturele samenleving, hoe meer kleur hoe beter!’

Maar met Khalid ging het toch wel heel anders. Khalid hield zich wel aan de regels. Maar als hij kookte dan kookt hij alleen voor zichzelf. En het maakt niet uit hoe vaak de anderen zeiden.’ Wat ruikt het lekker, zeg!’ Ze mochten nooit aanschuiven. Khalid zei gewoon, dank je wel’ en ging verder kokkerelen. Ook hield hij zich netjes aan het schoonmaakrooster en deed niet meer dan verwacht. Hij kwam en ging wanneer het hem uitkwam en gebruikte gewoon de sleutel. Khalid werd een teleurstelling vergeleken met Achmed maar hij deed niks verkeerd. Hij hield zich aan de regels.

Dus toen het jaar daarop nog een allochtoon zich aandiende was de rest inclusief Achmed verre van enthousiast. Maar ze konden hem niet weigeren want hij hoorde via Khalid dat er een kamer vrij was en niemand had zin in gedoe over discriminatie zeker met al die lange tenen van tegenwoordig. Terwijl Merel en Bauke vorig jaar nog in Turkije waren geweest en ze overal gastvrij werden ontvangen. Overal kregen ze thee en baklava in tegenstelling to Khalid die hun nooit iets aanbood.

Nabil was vanaf de eerste dag al een ramp. Als Achmed gezellig voor de groep had gekookt, schoof Nabil schaamteloos aan. Hij vergat zijn sleutel en belde gewoon na een avond stappen om 5 ’s ochtends aan met zijn hele dronken entourage en gingen ze gewoon door met feesten. Hij liet zijn troep gewoon overal rond slingeren en maakte net als de anderen nooit schoon. Hij gedroeg zich als de rest. Hij gedroeg zich als een Nederlander tot grote ergernis van Achmed.

Achmed vond dat Nabil en Khalid de Marokkanen een slechte naam gaven. En was dan ook meer dan bereid om de andere te helpen de twee te verwijderen. Nee, het is geen racisme of discriminatie want Achmed mocht gewoon blijven. En het was Achmed die het voortrouw nam. Achmed vindt het belangerijker dat buitenlanders zich aanpassen aan hun gastland. Achmed kwam hier als kind uit de bergen zonder schoenen. Hij heeft zich kapot gewerkt om zo ver te kunnen komen. Achmed is dankbaar voor de kansen die hij heeft gekregen en wil dat graag bewijzen. Hij stoort zich mateloos aan de ondankbaarheid van Marokkanen die alles net zo vanzelfsprekend nemen als de Nederlanders. Daarnaast heeft een een zware invloed op de tolerantie van de Nederlanders.

Khalid en Nabil zijn hier geboren. Ze hebben nooit op een berg gewoond zonder schoenen…

Wordt vervolgd…

De Wraak Van Achmed

 

 

Feminisme 2017

 

 

Wat ik al een hele lange tijd kwijt wilde maar pas kon na ‘het schandaal’

Als ik mijn verhaal twee maanden geleden had verteld, zou ik worden weggezet als een bekrompen gebrainwashte schaap die niet weet hoe de westerse feministische vrouwvriendelijke beschaving in elkaar zit.

De moslimvrouw is nu al 20 jaar onderwerp van gesprek. Maar geen onderdeel van het gesprek.

En hoe bizar is dat eigenlijk om al 20 jaar lang naar een groep witte mannen te moeten kijken en luisteren hoe ze over de moslimvrouw praten en wat zij nodig heeft.

Het ging ook niet om wat de moslimvrouw wil of nodig heeft maar wat de witte man wil.

Want het ging namelijk niet over onderwijs, gezondheidszorg, veiligheid en werkgelegenheid.

Het ging over wat de moslimvrouw nodig heeft om aantrekkelijk te zijn voor de witte man.

Net als de rest van de vrouwen.

De neukbaarheid van de moslimvrouw

Dat is de meetlat van alle vrouwen.

Wat vindt de witte man aantrekkelijk?

Artikelen over Turkse vrouwen die monogamie zat zijn. Saudische vrouwen die naar Libanon gaan om te drinken en te feesten zonder sluier en in minirokken.

En natuurlijk waarom de moslimmeisjes in Nederland hun mooie krullen bedekken met een hoofddoek. Dat is toch niet mooi?

”IK” zegt de witte man, ”vind je leuker zonder hoofddoek.”

En in die twintig jaar heb ik nooit een moslimvrouw horen zeggen, ”maar waarom zou mijn leven gaan over wat jij wilt? Zou mijn leven niet moeten gaan over wat ”IK” wil?”

Ze zullen er natuurlijk wel zijn maar daar geeft de witte man natuurlijk geen podium voor om dat te vertellen.

We krijgen genoeg moslimvrouwen te zien en te horen die vinden dat ze hun persoonlijke keuzes moeten verdedigen tegenover de witte man. Waardoor de witte man zichzelf alleen maar nog belangrijker gaat voelen.

En dat is nou juist het probleem met vrouwen, als puntje bij paaltje komt, willen ze toch wel het liefst aardig gevonden worden. En als het uiterlijk het belangrijkste onderdeel van de vrouw is voor de witte man is dat wat het meest wordt geprofileerd.

We willen tenslotte niet dat men denkt, dat de enige reden waarom je denkt, is omdat je niet mooi kan zijn. Dat niemand je zou ‘doen’. Beelden van ‘geëmpowerde’ vrouwen schreeuwen ons toe:

Ik kan zingen maar ik ben ook sexueel aantrekkelijk

Ik ben journalist maar ik ben ook sexueel aantrekkelijk

Ik ben een succesvolle zakenvrouw maar ik ben ook sexueel aantrekkelijk

Ik heb overgewicht maar ik ben ook sexueel aantrekkelijk.

Ik ben een topatlete maar ben ook sexueel aantrekkelijk.

Ik ben gisteren bevallen maar ik ben vandaag al sexueel aantrekkelijk.

Ik ben een feminist maar het is mijn persoonlijke keuze om me te laten beoordelen om mijn sexuele aantrekkelijkheid.

Ik wil anders zijn dan de rest en laat me niet vertellen wat ik moet doen en profileer mijzelf daarom als sexueel aantrekkelijk.

Ik wil niet bitter, boos of saai overkomen. Ik ben sexueel aantrekkelijk.

Ik ben een sterke slimme vrouw die voor zichzelf denkt en laat me leiden door wat een man sexueel aantrekkelijk vindt.

Er mag dan wel een man op de maan hebben gewandeld en we lopen allemaal rond met een computer op zak waar meer informatie in past dan onze hersenen ooit kunnen bevatten, het verandert niks aan ons oerdriften en mentaliteit. Onze beschaving is nog steeds afhankelijk van gelegenheid. Vroeger bracht je rotte tomaten naar een openbare terechtstelling nu een mobiele telefoon. Je filmt een fatale ongeluk, mishandeling, verkrachting, moord of je zet het zelfs op om het te filmen.

Het enige verschil is wat ik zie, is dat zedeloosheid en sexuele uitbuiting ooit een consequentie was van armoede en kwetsbaarheid. Nu is het een vrijwillige keuze. Nu prostitueren dochters van miljonairs en miljardairs zich vrijwillig. Van alles wat ik had kunnen worden, koos ik voor sex object. Het is zelfs gefeminiseerd. Gingen vrouwen nog de straat op voor stemrechten is nu om respect af te dwingen als sexobject. Oxymoron met nadruk op de moron.

Het probleem is dat niet iedereen meegaat in dezelfde ontwikkeling. Naast de vrijwillige prostitutie van miljoenairsdochters zijn er nog steeds wel degelijk vrouwen die worden uitgebuit omdat ze in een kwetsbare positie zitten. Zij worden letterlijk als objecten gebruikt, verhandeld en afgedankt.

Niet alleen in Verweggistan maar gewoon onder onze eigen neus. En zoals in de textielindustrie, letterlijk een consequentie van onze feministen uit Hollywood, New York, Parijs en Londen.

En hoe kan je een probleem zien als een probleem als het door rijke witte vrouwen wordt gepromoot als emancipatie en bevrijding?

Nou, als de witte rijke vrouwen zelf een probleem hebben! Als ze nu allemaal als slachtoffer uit de kast komen dat het toch niet allemaal vrijwillig was!

En het volk slikt het nog ook. Nu moet ik gaan luisteren naar jankverhalen van miljonairs en miljonairsdochters hoe moeilijk ze het hadden in situaties waar zo ook gewoon van weg hadden kunnen lopen.

Om de ironie compleet te maken, hebben ze een hashtag gejat van vrouwen die in situaties zaten waar ze niet vandaan konden lopen. Vrouwen met slecht betaalde banen in slechte situaties die moesten kiezen tussen uitbuiting of werkeloosheid. Die moesten kiezen tussen uitbuiting en hun kinderen voeden.

Wanneer houden we op met Hollywood ons te laten vertellen wat me moeten denken, voelen en voor wie we empathie moeten hebben?

En als je toch zo graag Hollywood als gids wil nemen, kijk dan naar de film Bordertown. En realiseer je dat dit geen unieke geval is. En wat het aandeel is van de Clintons hier in. De Clintons die werden gesponsord door Harvey Weinstein. Harvey Weinstein die achter Hillary Clinton stond en in zijn opdracht de miljonairs van Hollywood spontaan feministen werden. Die zich als rolmodellen en vertegenwoordigers opwierpen terwijl ze niet eens het lef hadden om voor zichzelf op te komen.

Ik dacht ik zet dat er even bij om de cirkel van ironie compleet te maken.

Wat ook het toppunt van ironie is dat deze rijke witte feministen als het hun uitkomt zoals in de verkiezingscampagne voor Hillary Clinton gebruik willen maken van hun invloed op de massa en als het niet uitkomt ze kunnen werpen op hun persoonlijke keuze over hun lijf. Wanneer ze bijv kritiek krijgen op de invloed dat ze op jonge meiden hebben. Dan wordt dezelfde redenering gehanteerd dat niet zo lang geleden zelfs pedofielen vrij waren om te gebruiken,’ Maar als ze de kinderen dat nou zelf willen dan zijn ze vrij omdat te doen.’

Persoonlijk heb ik voor mezelf de vuistregel als iemand mij verteld wat ik moet doen.

‘What have you done for me lately?’

Het is allemaal leuk en aardig wanneer filmsterren en rijke witte vrouwen met teveel tijd je vertellen dat je gewoon halfnaakt met wildvreemde mannen naar hun hotelkamers mag gaan zonder dat ze iets mogen verwachten. Het punt is dat wanneer je dat doet en die wildvreemde mannen iets verwachten, die rijke witte vrouwen, ondanks teveel tijd, toch niet naar je toe komen om je te redden.

En dat deze rijk witte mensen toch er alles aan doen om zo weinig mogelijk belasting betalen. Belasting wat gebruikt kan worden om meer politie en justitie te betalen. Politie en justitie die vrouwen bescherming als prioriteit kan kiezen.

In de praktijk heb je geen poot om op te staan. En dat zeggen die feministen er niet bij noch gebruiken ze hun miljoenen om daar verandering in te brengen.

En als zou het mogelijk zijn om een verkrachter te vervolgen het trauma van een verkrachting is een wond die je je hele leven meedraagt. Je wordt nooit meer de oude.

Dus je bent ten alle tijde zelf verantwoordelijk voor je veiligheid en het is je taak om daar zelf voor te zorgen en risico’s te vermijden. Problemen komen genoeg op je pad er is absoluut geen reden om die ook nog eens op te zoeken. Het kan je thuis in je eigen bed overkomen, door iemand die zelfs verantwoordelijk is voor je veiligheid, op werk, op school, overal.

En iedereen zal ten eerste altijd de reden bij jou zoeken.

Dus laten we alsjeblieft stoppen met onze oren te hangen naar witte vrouwen met teveel tijd die niet voor zich zelf kunnen opkomen al hangt hun leven er vanaf, laat staan het aantal nullen op hun bankrekening.

Leuk en aardig om de straat op te gaan voor het recht om topless rond te lopen als vrouwen die op hun werk,thuis of zelfs in hun eigen bed worden misbruikt geen enkele bescherming krijgen.

Eis van je politieke vertegenwoordigers bescherming van vrouwen en vervolging bij nalatigheid.

Het is zo makkelijk van politie en justitie om door hun persvoorlichter te laten vertellen dat ze niks kunnen doen omdat slachtoffers geen aangifte durven te doen. Maar hoe vaak lees je of hoor je dat het slachtoffer naar huis is weggestuurd door de politie om verkracht of zelfs vermoord te worden?

En als het aan mij ligt, worden verkrachters en valse aangiften voor verkrachting even hard gestraft. Het is al erg genoeg dat vrouwen niet serieus worden genomen zonder dat rancuneuze heksen het nog erger maken.

Ik zou ook graag een hashtag willen beginnen met #me too. Ik heb ook aangifte gedaan en er is niks mee gebeurd.

Misschien dat dat meer effect heeft op het beleid dan al die aasgieren die nu de me too hype gebruiken om zichzelf te verrijken door ‘problemen aan te kaarten’. Er wordt niks anders gedaan dan problemen aankaarten. Doe iets origineels: oplossingen aankaarten.

Je bent vrij om te moeten

 

Flabbergasted liep ik door de Aldi terwijl ik me afvroeg of het gene wat ik zocht nou in de folder van de Aldi of de Lidl zag. Ook de boekhouder was verbaasd dat ik zijn kantoor uit liep. En zijn verbazing verbaasde mij.

Aan de telefoon klonk hij al denigrerend en bevoogdend maar ik dacht we hebben allemaal onze eigenaardigheden en maakte toch een afspraak.

Toen ik hem zag, dacht ik, 3ajbou rassou en weigerde beleefd zijn hand. Hij vroeg mij dringend,’ geef je geen hand?’ Ik zei beleefd.’Nee’

‘Wat apart’ reageerde hij.

Ik vroeg.’Vindt u dat apart?’ En hij antwoordde:’Ja, in een moderne maatschappij vind ik dat apart.’

Nog steeds glimlachend, zei:’Nou, dan ga ik weer verder.’

Stomverbaasd liet ik hem achter en nogmaals dat verbaasde mij.

Want er is niks zo modern als jezelf als de norm opleggen!

Ik kwam daar om mijn belastingaangifte te doen en niet om de maatschappij te bediscussiëren anders had ik hem zo onder de tafel gekletst.

Wat is modern?!

Het lijk wel alsof men de Islam als norm neemt maar dan precies het tegenoverstelde.

Alles wat verboden is volgens de Islam is modern.

Nu heb ik dus te maken met een ‘moderne’ man die wel ouderwets genoeg is om denigrerend tegen mij te doen aan de telefoon omdat ik moeite heb met belastingaangiftes. Terwijl zijn hele broodwinning afhankelijk is van het feit dat mensen moeite hebben met belastingaangiftes. Deze man is ook ouderwets genoeg om te denken dat als hij me de les leest ik gewoon braaf luister. Hij is ook ouderwets genoeg om mij zijn norm op te leggen maar vindt mij ouderwets dat ik geen hand wil geven.

Dit is dan nog een boekhouder. Ik heb het meegemaakt dat nota bene een mensenrechtenadvocaat tegen mij zei, dat ik hand moet geven en ‘Azul’ moet zeggen. Een mensenrechtenadvocaat die het woord moet gebruikt. En tegen een wildvreemde vrouw praat alsof ze bij hem in de kleuterklas zit.

Een andere man zei tegen mij dat hij iedereen knuffelt dus gaat hij mij knuffelen of ik dat nou wil of niet. Ik zei, Prima, dat je de Islam heb afgezworen maar ook hier in Nederland geldt ongewenste lichamelijk contact als intimidatie. Als ik aangeef dat ik niet aangeraakt wil worden, is het universeel not done als je het toch doet.’

Waarom denken mensen dat als je moslim bent iedereen jou mag vertellen wat je moet doen en laten? Is dat niet iets wat juist moslims wordt verweten?!

Als iemand mij zou vragen: ‘Waarom geef je geen hand?’

Dan was mijn antwoord: ‘Ik voel me er niet prettig bij’

Wie ben jij dan om niet alleen over mijn grens te gaan maar ook mij vertelt wat ik daarvan moet vinden?

 

Vatan

Jaar in jaar uit spuwt Hollywood de ene propagandafilm uit na de andere. Onder het mom van entertainment worden we vergiftigd. Je kan daar niks over zeggen want dan word je voor gek versleten, paranoïde en natuurlijk aluhoedje complotdenker.
Het is maar een film
Ondertussen zijn films onze voornaamste bronnen van informatie als het gaat om politiek en geschiedenis maar dat geeft natuurlijk niemand toe.

Het is niet alleen maar oorlogspropaganda maar de witte suprematie in het algemeen
Tal van klassiekers hebben kolonialisme als achtergrond.
Oorlog, vernietiging en uitbuiting als decor voor een romance…
Waarin de goedheid van de locals gemeten wordt aan hun gedienstigheid naar de witte overheerser tot opoffering van hun levens toe. En jij dacht dat je verbinding zoeken zelf hebt verzonnen? Het is juist bewuste keuze om Ghandi als rolmodel te gebruiken ipv de profeet Sallallahoe Alaihi wa Sallam?

De witte held
De christelijke held
De witte christelijke held
Maar jij bent achterlijk dat je gelooft en je beweegredenen zijn belachelijk en barbaars
Zaken als vaderland, eer en roem zijn alleen aan de witte christelijke held besteed. Vind je grappen over 72 maagden nog steeds hilarisch? Heeft niks met brainwashing te maken, je bent gewoon ‘kritisch’

Ik zou hier een lijst van titels kunnen geven maar ik ga er vanuit dat je zelf kunt nadenken en anders is dit toch niet aan je besteed

Terry Richardson

First they sell you porn as liberation and feminism
Completely ignoring the horrors of human trafficking.
You don’t want to be like those horrible muslims do you?!
Show your pride and gratitude for the freedom and liberty we have bombed millions and millions for.
Get naked, get mutilated, starved and abused.
Take the attention away from the real suffering of capitalism like war and slavery.
And when the damage is done cry victim and take the attention again from the real victims of capitalism.
Why would i care for women and children who are being trafficked as slaves?
Why would i care for the women and children who work in the textile industry?
Why would i care for the men and children who are being sold to the prison industrial complex?
If i can cry for the millionaires of Hollywood and the fashion catwalks

Well cry me a river and slowly drown in it!