Get inspired by Moroccain Business women!

Vrouwen nemen in Marokko een steeds prominenter maatschappelijke positie in. Ambitieuze onderneemsters tonen keer op keer aan dat de Marokkaanse samenleving absoluut voor nieuwe initiatieven openstaat. De toegenomen economische participatie van vrouwen zorgt nu al voor meer werkgelegenheid en zal op termijn een belangrijke bijdrage leveren aan bestrijding van armoede.Marokkaanse vrouwen in Nederland hebben opvallend genoeg meer moeite om toegang te krijgen tot de arbeidsmarkt. HIC Marokko wil met het seminar Eye2Eye het vrouwelijke ondernemerschap in al haar facetten belichten en promoten. In Nederland . En in Marokko(Hic Marokko)

Ik was aanwezig op deze seminar. De Nederlands Marokkaanse zakenvrouwen kwamen in tegenstelling tot de Marokkaanse zakenvrouwen nauwelijks aanbod. Maar de Marokkaanse zakenvrouwen waren voor mij het meest interessant.

Voornamelijk  Fatoumma Ben Abdenbi. Zij vertelde dat als je iets in je hoofd en je hart heb dan kan je het bereiken. Je moet altijd uitgaan van wat je hebt. Wat je niet hebt daar kan je niks mee. Wat je hebt is je rijkdom. In het zuiden van Marokko tussen Taroudant Agadir en Essaouira is veel armoede. Maar in deze streek groeit ook de Arganboom. Deze boom is uniek en komt nergens anders voor op de wereld. Van de Arganvruchten wordt olie gemaakt. Deze plantaardige natuurprodukt is zeer gezond. Het werkt cholesterol verlagend en mensen die het gebruiken hebben minder last van bloed en vaatziektes. Ook als verzorgeningsprodukt is het zeer geschikt. Deze bomen zorgen inmiddels in het onderhoud van 3 miljoen mensen. In Nederland is de Arganolie vrij onbekend. Fatoumma stimuleert ook biologische landbouw. Een vrouw naar mijn hart dus. Mensen die de positie van de Marokkaanse vrouw willen verbeteren zouden dit kunnen doen door hun zelfgemaakte produkten te kopen. Zoals Arganolie en couscous.

Voor meer info klik op deze links & get inspired!

 Fatoumma Ben Abdenbi

Samira Rouchdi 

Fouzia Tarik

Amina Lemkadem

Fadila Kanouni

Nadia Seqat Tazi

ESPOD

Terre et Humanisme

Fondation Zakoura

Moukawalati

Dar ad Damane

AFEM

NCDO

HIC Marokko

Internationale Islamitische Feministische Conferentie Deel 3

Lezing over de Hududwetten in Pakistan door Shaheen Sadr Ali

‘Hoe kan je de Koranverzen in stukjes knippen om er een wet van te maken die ingaat tegen de geest van de Koran?

De meeste moslimlanden wonen in een gefractioneerde moderniteit. Stel je een gebroken spiegel voor. Als je naar een kant kijkt, zie je een gezicht vanuit een perspectief en als je naar de andere kant kijkt, zie je het gezicht vanuit een ander perspectief. Maar het geheel past niet bij elkaar. Zo zijn de meeste rechtssystemen, sociale orde en maatschappijen in islamitische landen.

De meeste islamitische landen dromen ervan om terug te gaan naar de zevende eeuw. De Ummah als ideaal en politiek en moreel concept blijft. Maar de Ummah als juridische eenheid is voorbij gestreefd door geografie en individuele grenzen van soevereine staten. Ik zeg niet dat we niet moet streven naar het ideaal van de Ummah, maar elke 57 Islamitische landen hebben eigen wetten. Hoezeer ik ook moslim ben; ik zal nooit een paspoort krijgen van het glorieuze rijk van Saoedi-Arabië. Dat is de Ummah in de praktijk. Een paar eeuwen na het ontstaan van de islam ontstonden soevereine staten die de fiqh aanpasten aan staatsbestuur. De wetten zijn nooit alleen op grond van de Koran gemaakt. Heersers gebruikten de shari’a om hun politiek aan de vrome moslims te rechtvaardigen en zo onstond siyasa shari’a. Hun politiek als de wet van Allah (swt) verkopen, was een makkelijke manier om van hun tegenstanders af te komen

De definitie van zina is buitenechtelijke seks. Zina bi jabr is onvrijwillige buitenechtelijke seks, verkrachting. Overspel en verkrachting vallen beide onder de hadwetten. Volgens de Pakistaanse wet wordt de echtbreekster tot de dood gestenigd en krijgt een ongetrouwde 100 zweepslagen. Meestal komt het neer op een gevangenisstraf. Als een vrouw wordt verkracht wordt ze ook voor overspel berecht tenzij ze vier mannelijke getuigen kan aandragen dat het om een verkrachting gaat. Als een vrouw wordt verkracht, staan er geen vier mannen toe te kijken om het volgende dag te melden. Waar komen deze aanklachten dan vandaan? Waar komt deze wet vandaan?

Aicha (r.a.) is tijdens een zoektocht naar haar lievelingsketting achtergelaten door de karavaan. Ze bleef een dag en nacht weg in gezelschap van een jonge aantrekkelijke man. Bij aankomst in haar woonplaats werd ze van overspel beschuldigd en haar beschuldigers eisten een bekentenis . Ze zei daarop dat ze niks te bekennen heeft, en dat Allah swt een verklaring zou geven. Deze verklaring kwam in de vorm van een koranvers:4:24

 24.4. En zij, die kuise vrouwen beschuldigen en geen vier getuigen brengen – geselt hen met tachtig slagen en aanvaardt hun getuigenis nooit meer, want dezen zijn overtreders.

Het brengen van vier getuigen bij beschuldiging van overspel en het straffen van valse beschuldiging staan in hetzelfde vers. De bedoeling van deze aya is juist het beschermen van vrouwen tegen leugens en roddels die hun reputatie schenden. Maar door de in de aya te knippen, wordt het tegen de vrouw gebruikt. Hoeveel mannen zijn er getuige van een verkrachting om daar vervolgens een aangifte van te doen? Je zou eerder verwachten dat iemand ingrijpt om de verkrachting te stoppen. Maar toch zijn er aangiftes tegen vrouwen voor verkrachting. Of ze zijn er niet bij geweest en kunnen dus ook niet getuigen. Als ze er bij zijn dan is het hun plicht om het te verkomen.(amri bi’l ma`roef wa nahyi `ani‘l munkar, het goede aanbevelen en van het slechte weerhouden). Het kan niet anders dan een valse beschuldiging zijn wat strafbaar is. Maar geen enkel Islamitische land dat de shari’a heeft ingevoerd, past deze wet toe. In het beste geval wordt de vrouw vrijgesproken, maar de aanklagers worden nooit vervolgd. 

Toen de hudud-wetten werden ingevoerd in 1979 was er een totaal van 70 vrouwelijke gevangenen in Pakistan. In 2003 waren het er 7000, waarvan 90% wegens zina. Na jaren worden 95% deze vrouwen vrijgelaten. Wat gebeurt er met de vrouw die jaren in de gevangenis hebben gezeten en daarna op straat worden gezet? Wie zal haar accepteren? De familie heeft haar verstoten. De maatschappij keert zich tegen haar. Wie er gaat voor haar zorgen en wie is verantwoordelijk voor haar situatie?

Ik heb 20 jaar hududzaken bestudeer en heb duidelijke trends waargenomen waar ik een paar voorbeelden van zal noemen. 

De eerste is van een vader die wraak wil nemen op een dochter die zich verzet tegen uithuwelijking en die niet met familie wil trouwen om het geld in de familie te houden. Als de vrouw een partner van eigen keuze trouwt, doet een de vader aangifte van kidnapping en verkrachting. Verkrachting wordt hetzelfde gestraft als vreemdgaan. En dan zeggen we dat het Westen de islam zwartmaakt. Ik zou zeggen begin bij jezelf.

De tweede trend is dat eerzaken onder zina vallen. Een meisje trouwde een man van haar keuze en een jaar later werd ze uitgenodigd door haar vader. Man, vrouw en kind werden vermoordt. De vader wilde zich beroepen op zijn eer. In de islam, is moord moord. Een positief geluid is dat Pakistaanse rechters eermoorden niet accepteren.

De derde trend is het gebrek aan kennis van de shari’a bij de rechtbank in eerste aanleg. In de rechtbank worden binnen een paar dagen schuldig bevonden Maar als de vrouwen een kans krijgen om in hoger beroep gaan, worden ze vrijwel altijd vrijgesproken. Dit heeft te maken met de sociaal geaccepteerde cultuur die niks te maken heeft met de shari’a. De rechters stellen de mannen automatisch in het gelijk. Het Hooggerechtshof heeft meer kennis van de shari’a dan de gewone rechtbank. Er waren van al die duizenden zaken geen een tegen aanklacht voor de valse beschuldiging. Terwijl het een onderdeel is van dezelfde aya waar deze wet op is gebaseerd.

Elke keer als deze wet ter sprake komt verzetten de islamitische partijen zich. In 1999 was ik minister en heb ik deze wet openlijk bekritiseerd. Ik heb gezegd dat dit een onislamitische wet is en afgeschaft moet worden. Zes maanden lang was dit het gesprek van de dag in de media. Als ik deze wet vanuit de seculiere weg had bekritiseerd, was er niet naar me geluisterd. Dan werd het afgedaan als een seculiere aanval op de islam. Ik heb goed mijn huiswerk gedaan en heb gezegd dat ik de Koran heb gelezen en deze wet komt er niet in voor. In Pakistan is 99% van de bevolking moslim, dus moest ik wel met Koranische argumenten komen. De context van de Koran is doorspekt met rechtvaardigheid en barmhartigheid; hoe kan zo’n wet dan voortkomen uit de Koran?

Als je de Koran van binnen en buiten kent en de context begrijpt, kan je je verzetten tegen zulke aantijgingen. We hebben geen islamitische kerk en niet een islamitische wet; iedereen kan vanuit eigen belang interpreteren. Als dit vanuit een patriarchale machtspositie kan dit een gevaar zijn voor vrouwen en zwakkeren. De vraag is, hoe we deze meervoudige meningen vreedzaam met elkaar kunnen laten samenleven en in elkaar waarde laten.’

Ik heb de lezing letterlijk vertaald uit het Engels. Helaas is in de vertaling de kracht van betoog verloren gegaan. Ik zal proberen een audio te plaatsen

Twee weken geleden is deze wet verandert onder hevig protest van Islamitische partijen. Juist voorstanders van de islam zouden deze wet nooit moeten accepteren.

Internationale Islamitische feministische conferentie deel 2- Margot Badran

Lezing van Margot Badran over Vrouwelijke Islamisten 

De eerste lezing die ik kon verstaan ging over islamitisch feminisme en vrouwelijke islamisten. De spreekster Margrot Badran beschreef haar definitie van islamitisch feminisme om duidelijk het verschil te laten zien tussen islamitisch feminisme en vrouwelijke islamisten.Volgens Margot Badran zijn Islamitische feministen seculier en gebruiken zij de islam alleen daar waar het nodig is. Om de positie van de vrouw te verbeteren in landen waar de wet is gebaseerd op de shari’a is dat hun enige manier om een platform te krijgen. Deze vrouwen lezen en interpreteren de Koran opnieuw om hun rechten te kennen en te eisen. Volgens Badran hoef je dus ook geen moslim te zijn om islamitisch feminist te zijn. De islamtische feministe streeft geen politiek doel na en kiest geen partij. De islamitische feministe streeft ook niet naar de shari’a. Waar deze niet is zal ze er ook niet om vragen.Badran verduidelijkt dit om het verschil aan te tonen met de vrouwelijke islamisten. Deze ziet zij als een gevaar waar zij voor wil waarschuwen. Volgens haar gebruiken vrouwelijke islamisten de platforms van islamitische feministen voor hun eigen politieke doeleinden en liften ze mee met het isucces van en belangstelling voor islamitische feministen. Vrouwelijke islamisten streven net als islamitische feministen naar gelijkwaardigheid van man en vrouw op elk gebied behalve het gezin. En dit is de reden waarom Badran ze beschuldigd van een geheime politieke agenda.

In de Koran zijn de rechten en plichten van de man en vrouw gelijk. Vrouwen en mannen worden in de Koran aangeduid als insan(=mens) of zawj (partner). Beide woorden zijn geslachtsloos. Patriarchale wetten kunnen dus nooit gebaseerd zijn op de Koran. Mannen en vrouwen worden gelijk aangeduid. De Koran is overgeleverd aan een patriarchale gemeenschap en daarom zijn sommige gebruiken gedoogd om de mensen te laten leven langs de shar’ia. Maar zaken die zijn gedoogd worden tegenwoordig als verplicht of gewenst aangenomen. De Koran moet in zijn geheel overgenomen worden om zijn context en doel na te leven.

In de Koran is er geen bemiddelaar tussen mens en God en is iedereen gelijk. Zowel vrouw en man hebben de verantwoordelijkheid van khilafa en moeten streven naar takwa en tawheed. Alleen God wordt aanbeden en ieder vorm van persoonsverheerlijking of verafgoding is shirk, wat een onvergefelijke zonde is.

Dus de biologische wet die een man superieur maakt aan de vrouw is tegenstrijdig met het concept van tawheed. Volgens Badran is dit daarom geen Islamitische wet maar een politieke. Vrouwelijke islamisten kunnen zich hier niet tegen uitspreken uit angst om de achterban te verliezen.

Dit is allemaal de mening van Badran. Ze heeft geen enkel feit gepresenteerd. Ze heeft een voorbeeld genoemd van een vrouw die niet wilde spreken over gelijkheid van man en vrouw in de familie. Ze heeft een betoog gehouden van een halfuur en ze kwam met een voorbeeld dat ook niet echt haar punt duidelijk maakte. Om een gevaar van een geheime politieke agenda te baseren op een vrouw die zich niet wilde uitspreken over de positie van de vrouw binnen het gezin vind ik wel heel erg vaag.

Ze begon haar betoog al gelijk met een waarschuwing voor het gevaar van vrouwelijke islamisten en wist geen een concreet bewijs of naam te noemen. Ik kwam tijdens de vragenronde niet aan de beurt, dus ik liep na afloop gewoon op haar af en vroeg haar waar ze het bestaan van het gevaar op baseerde. Ze aarzelde en reageerde terughoudend, want ze had geen bewijs behalve dat die vrouw absoluut niet wilde praten over de gelijkwaardigheid tussen man en vrouw in het gezin. Ik zei tegen haar:”Weet je waarom ik je deze vraag stel? Omdat ik denk dat het helemaal niet te maken heeft met politiek”, wat ze overigens niet kon bewijzen, “maar om het feit dat je, als je aan je principes vasthoudt, weinig kans hebt om een huwelijkspartner te vinden.” Vrouwen doen zich zelfs dommer voor om mannen niet af te schrikken of te intimideren. Ik vertelde haar van hoogopgeleide vrouwen die in het datingcircuit vertelden dat ze studeren voor kapster of schoonheidspecialist. Na’eem Jeenah die erbij stond herkende dit ook en vertelde dat hij vriendinnen heeft die tegen de dertig lopen en klagen dat ze geen geschikte man kunnen vinden.

Ik vertelde dat ik een vriendin probeerde te overtuigen van de voordelen van de nieuwe mudawana (=familiewet in Marokko), waardoor je onder huwelijkse voorwaarden kan trouwen om je zelf te beschermen. Deze intelligente hoogopgeleide vrouw vond het maar niks omdat je op basis van vertrouwen moet trouwen. Dit is geen politiek; ze wil gewoon trouwen. De meeste vrouwen willen naast studie en carrière ook gewoon trouwen en kinderen krijgen. Principes zijn wel goed, maar ze houden je geen gezelschap.

Badrans antwoord is dat ze dit ook herkende van haar Amerikaanse collega’s die voor hun werk op de barricades stonden en streden als tijgerinnen maar thuis veranderden in brave echtgenotes die niks konden doen zonder de goedkeuring van hun echtgenoten. En diezelfde vriendinnen dachten dat Badran het wel slecht zou hebben omdat ze met een Arabier is getrouwd, terwijl ze in een veel betere positie zit. Ze vond het een goed punt en stelde voor om er later op terug te komen omdat ze hoofdpijn had. Ik heb haar niet meer kunnen spreken, maar ik blijft het vreemd vinden om een heel betoog af te steken over vrouwelijke islamisten aan de hand van een vage conclusie naar aanleiding van een gesprek.

Internationale Islamitische feministische conferentie deel 1

In het weekend van 3 tot 5 November 2006 was er de 2e Internationale Congres over Islamtische Feminisme.

Van over de hele wereld kwamen vrouwen speciaal voor dit evenement. Er waren sprekers uit Verenigde Staten, Mexico, Pakistan, Tunesië, Soedan, Indonesië,Iran En Zuid-Afrika.

Aangezien dit al de tweede keer plaats vindt en het dus beide keren zijn doodgezwegen door de Nederlandse media moest ik er zelf naar toe om te kijken wat Islamitische feminisme nou inhoudt. Feminisme heeft in Nederland al niet echt een positieve lading. Werd je eerst nog herinnert aan tuinbroeken, mannenhaatsters is tegenwoordig feminisme in ere hersteld als wapen tegen de Islam. Islam wordt dan ook neergezet als tegenstander van feminisme.

En nu ga ik naar een Congres over Islamitische feminisme. Persoonlijk gebruik ik liever de term emancipatie. Iedereen op deze wereld heeft recht op verbetering van zijn positie ongeacht geslacht of afkomst zolang het niet ten koste gaat van een ander. Als mensenrechten worden gerespecteerd hoeven er geen speciale regels te zijn voor vrouwen. Respecteer je de rechten van de mens dan respecteer je de rechten van de vrouw.

Ik ging samen met Rabi’ah en we wisten niet wat konden verwachten. het was in ieder geval in Barcelona dus mocht het tien keer niks zijn konden nog altijd genieten van deze prachtige stad en was er geen geld verspild.

We werden warm onthaalt met koude koffie en Spaanse lekkernijen. De bijeenkomst was informele sfeer en er was geen Vip-behandeling dus je kon gezellig met iemand spreken die dan later een van de sprekers blijkt te zijn.

De organisatie was erg vriendelijk en behulpzaam maar helaas was de voertaal Spaans/Catalaans en de tolk een ramp. De sprekers werden geïntroduceerd met inleidingen die vol open deuren werden ingetrapt. De gebruikelijke verontschuldigende houding van moslims die we ook in Nederland gewend zijn en waar je nou niet echt helemaal naar Barcelona voor hoeft te gaan: Islam is vreedzaam, Islam en democratie gaan samen, De Islam is niet tegen de vrouw, Islam is tegen terrorisme enz enz.

Het congres begon de eerste dag om 10:00 en we kwamen om 11:30 aan. We waren net op tijd voor de koffiepauze daarna ging de inleiding gewoon door dus hebben we niet echt iets gemist. We kregen een koptelefoon net als bij een vergadering van de VN. Ik heb wel eens grappen gezien over tolken in Internationale bijeenkomsten maar ik kan me niet voorstellen dat ze zo slecht zijn als deze. Ikke absoluut niet begrijpe. Rabi’ah sprak een handjevol Spaans maar het waren toch voornamelijk open deuren die ze vertaalde. Toen gebruikten we mijn noteboekje om met elkaar te communiceren. Hieronder een transcriptie:

-Zullen we naar buiten gaan tot el djumua?

-Waarom?-Waarom denk je?:p

-Om de tolk uit zijn hokje te sleuren en met een bot voorwerp zijn hersens in te slaan?

-Doe dat maar niet…

-Nee door de eventuele bloedspetters wordt mijn kleding ongeschikt voor het gebed.

Het Vrijdaggebed vond gemengd plaats. De Imam en de Muadin waren vrouwen. Ik ben wel eerder in mijn zoektocht naar kennis in situaties gekomen waar in ik dacht: Wat moet ik hier mee?

En dit was er een van. Ik heb min of meer de dienst uitgezeten dan wat anders.

Ten eerste het was erg rumoerig doordat er ook niet-moslims kwamen kijken. Iedereen kletste door de elkaar en de pers was ook aanwezig en maakte foto’s van biddende vrouwen. Terwijl ik probeer me te concentreren op mijn gebed waar ik onder normale omstandigheden al moeite mee heb vroeg ik me af welke stereotypeverhaal deze fotos van gesluierde vrouwen mogen illustreren.

Terwijl een groot aantal van de vrouwen niet Spaans sprak was de dienst toch in het Spaans terwijl de Imama vloeiend Engels sprak. Ook de Koranverzen en overleveringen die werden gebruikt waren ook allemaal in het Spaans. Ik vind dit geen goede zaak. Want in de vertaling zit al (on)bewust een interpretatie van de vertolker en die moet je dan maar voor waar aannemen. Daarom wil ik altijd de dalil(bron) in het Arabisch horen en mijn eigen interpretatie en gedachten vormen. Er zijn talloze interpretaties en meningen maar uiteindelijk zal ik op mijn eigen denken en handelen beoordeelt worden. Dus ook al was dit in het Engels of Nederlands zou ik nog niet blij zijn met de gang van zaken. Ik wil gewoon niet dat een ander voor me denkt. Denken is geloven. En geloven kan je ook niet aan een ander overlaten.